.

Alternative flash content

Requirements

Get Adobe Flash player

Ҳукумат

Ҷазо барои мардони “сабукпо”?

Дек 02, 2017
Диданд: 1156

Ахиран тасмим гирифта шудааст, ки дар асоси ворид намудани банди нав ба Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурии Тоҷикистон, мардони “сабукпо” низ ҷарима карда шаванд.

Ба пешниҳоди муҷозоте, ки аз ҷониби Прокуратураи генералии Тоҷикистон барои мардоне, ки аз хидмати танфурӯшон истифода мекунанд, равона гардид, ҷомеа гуногун бархӯрд мекунад. Пас аз расонаӣ шудани ин пешниҳод агар бархе онро дастгирӣ карда бошанд, бархеи дигар нисбати ин иқдом манфӣ бархӯрд мекунанд. Аз ҷумла, танфурӯшон норозигии худро нисбати ин тасмим баён намуда, мегӯянд, ки дар акси ҳол манбаи ягонаи даромадашонро аз даст медиҳанд. Як зани танфурӯш дар сӯҳбат ба радиои “Озодӣ” гуфтааст, ки “танҳо ҳамон вақт мардонро ҷарима банданд, ки барои ман барин занҳо ҷойи кор ташкил кунанд. Мо аз ҳисоби мардон зиндагиамонро пеш мебарем. Онҳоро ҷарима кунанд, занҳои танфурӯш чӣ кор мекунанд? Зиндагиамонро аз куҷо пеш мебарем”.
Ба гуфтаи ин зан, гарчанде хостааст ба рӯбучини хона ё нигаҳбонии кӯдакон машғул шавад, вале ӯро касе ба кор қабул накардааст: “Чанд дафъа хостам ба рӯбучини хона ё нигоҳубини кӯдакон машғул шавам, аммо касе хадамоти маро қабул накард. Вале вақте дар дар рӯзнома менависам, ки маҳс мекунам, ҳама занг мезананд”.
Дар Тоҷикистон то имрӯз танҳо занони фоҳишаву танфурӯш муҷозот мешуданд. Акнун, пас аз қабули банди нав дар Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурии Тоҷикистон, ки дар аввали соли 2018 ба парлумони кишвар пешниҳод мешавад, мардоне, ки аз хизмати занони сабукпо истифода мебаранд, муҷозот хоҳанд шуд. Ба қавли Прокуратураи генералии Тоҷикистон, аз муҷозоти занони сабукпо дида ҷазои мардони “сабукпо” сахттар хоҳад буд.
Ба қавли масъулини Прокуратураи генералии Тоҷикистон, мақсад аз пешниҳоди лоиҳаи мазкур пешгирӣ намудани фоҳишагӣ ва тарбияи ахлоқии ҷомеа мебошад, ки ҷавобгар ҳам ҷарима ва ҳатто ба ҳабси маъмурӣ кашида мешавад.
Ҷомеашиноси тоҷик Марям Давлатова чунин пешниҳодро дастгирӣ намуда, мегӯяд, ки танҳо зан наметавонад ин бозори ғайриахлоқиро нигоҳ дорад. Ӯ чунин мегӯяд: “Аз нигоҳи ахлоқ ва иҷтимоъ, зан ба танҳоӣ наметавонад ин бозори ғайриахлоқиро нигоҳ дорад. То талабот набошад, мол дар бозор мавқеъ пайдо намекунад. Танзими талабот аз ин нигоҳ ҳамчун усули сард кардани бозор усули хуб аст”.
Дар идома ӯ гуфт, ки аз ҷониби дигар дар мавриди пешгирии касодии ахлоқ ва пайдо шудани фоҳишагӣ, усулҳои дигар тарбияи дурусти фарзандон, афзоиши маърифати санитариву тиббӣ ва амсоли ин низ бояд корбаст шаванд. Зеро аксаран ба ин бозор занону духтаракон, қурбониёни хушунатҳои гуногун, аз ҷумла зӯровариҳои шаҳвонӣ дар айёми наврасиву кӯдакӣ ворид мешаванд.
Ба қавли ин ҷомешиноси тоҷик, агар ин тарзи муҷозот тавонад ҷомеаро эмин нигоҳ дорад ва арзишҳои волои миллатро ҳифз намояд, онро набояд сарфи назар кард.
- Баъдан, шояд ҳоло ҳомиёни дурӯғини демократия эрод бигиранд, ки нақзи ҳуқуқи инсон хоҳад буд. Демократия вобаста ба арзишҳои маънавию ахлоқии ҳар ҷомеа ташаккул меёбад ва агар ин тарзи муҷозот тавонад арзишҳои волои миллатро ҳифз намояд, бояд аз он истифода кард. Ҳарчанд дар ин маврид шояд танҳо ошкор кардани ному насаби ин одамон бо чеҳраву ҷойи корашон кифоя бошад,- мегӯяд ӯ.
Дар ин ҳол, Шаҳноз Комилзода, мутахассиси кор бо ҷомеа ин пешниҳодро ба манфиати кор намешуморад ва мегӯяд, ки ахлоқро ба таври иҷборӣ тарбият кардан ғайримкон аст. Ба қавли ӯ, бояд сатҳи тафаккур ва ҷаҳонбинии мардум боло бурда шавад.
- Албатта, ман мухолифи танфурӯшӣ ҳастам, аммо, мутаасифона, ин падида дар ҳама давру замон ва дар тамоми кишварҳои дунё буд, ҳаст ва фикр мекунам, то вақте одамизод вуҷуд дорад, боқӣ хоҳад монд. Ва ҷолиб аст ҷиноятро чӣ тавр муайян мекарда бошанд? Чӣ тавр исбот мекарда бошанд, ки оё воқеан ҳам он зан танфурӯш аст ва ё дилдодаи он мард? Ва оё фоҳишаро ҳамчун соҳибкори инфиродӣ сабти ном карда, барояш дастгоҳи чекбарор медиҳанд, ки дар асоси он танфурӯшии ӯро исбот мекунанд? Ин тағйирот роҳи ҳал нест ва як иқдоми беҳуда аст. Беҳтар аст як стратегияи дарозмуддатро тарҳрезӣ карда, ба таври идеологӣ аз рушди ин падида пешгирӣ кунанд,- мегӯяд ӯ.
Имрӯз бештари танфурӯшон шиква аз он мекунанд, ки агар маҷбур намешуданд, ба ин кор даст намезаданд. Аксарияти танфурӯшоне, ки дар канори ҷодаҳои Душанбе шабона ҷамъ мешаванд, сокинони минтақаҳои кишвар маҳсуб меёбанд.
Аълохуҷа Умарзод, як фаъоли ҷомеа чунин мешуморад, ки занон аз ночорӣ ба чунин кор даст мезананд ва агар ҳамаҷиҳата таъмин бошанд, ин касабаро пеша намекунанд.
- Барои солимгардонии ҷомеа ва поксозии он аз ин афрод қабл аз ҳама сатҳи зиндагии мардумро каме ҳам бошад, баланд бардоштан лозим аст. Бисёр занҳое, ки ба ин амалҳои ношоиста даст мезананду бо мардони ба қавле "сабукпо" муносибати маҳрамона доранд, сабаби асосиаш бо ҷои кор таъмин набудани онҳо мебошад. Аз ночорӣ барои рӯзгузаронӣ ба чунин амалҳо даст мезананд. Агар онҳо бо ҷои кор таъмин бошанд, фикр мекунам ба чунин амалҳои ношиста даст намезанд,- мегӯяд ӯ.
Ба қавли ин ҳамсӯҳбати мо, бо ҷаримабандии мардони "сабукпо" низ ин қазия ҳалли худро намеёбад.
Имрӯз дар Тоҷикистон зиёд шудани шумораи фоҳишаҳо мақомоти тоҷикро нигарон кардааст. Дар Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон гуфтанд, ки соли гузашта наздик ба ду ҳазор занро ҳамчун “занҳои бадахлоқ” сабт кардаанд. Ин мақомот изҳори нигаронӣ мекунад, ки бархе аз танфурӯшҳо мубталои бемориҳои сироятӣ буда, ин бемориҳоро байни мизоҷонашон паҳн мекунанд.
Вале, Идигул Қосимзода, раиси Кумитаи кор бо занон ва оилаи назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон соли гузашта дар як нишасти хабарӣ гуфта буд, ки дар кишвар теъдоди фоҳишаҳо зиёду шумораи фоҳишахонаҳо кам шудааст. Қосимзода рӯзи 2-юми феврал зимни нишасти хабарӣ дар Душанбе гуфт, соли 2015 дар Тоҷикистон 157 адад фоҳишахона сабт шудааст, ки нисбати соли пешӣ 37 адад кам мебошад.
Парлумони Тоҷикистон 15-уми октябри соли 2015 бо қабули тағйиру иловаҳо ба Кодекси мурофиаи ҳуқуқвайронкуии маъмурӣ ҷазо барои танфурӯширо шаддидтар кард ва ҳамчунин маблағи ҷаримаро барои ин қонуншиканӣ ду баробар боло бурд. Бар пояи ислоҳи қонуни онвақта дар давоми як сол агар танфурӯш бори дуввум барои ин гуноҳ боздошт шавад, аз 800 то 1600 сомонӣ ҷарима ва ё аз 10 то 15 рӯз ҳабси маъмурӣ хоҳад шуд.
Вале, ҳоло маълум нест, ки тарҳи пешниҳодӣ барои таъйини ҷазо барои мардоне, ки аз хидмати танфурӯшон истифода мебаранд, дар порлумон қабул мешавад ё не?

Фарзонаи УМАРАЛӢ, “ФАРАЖ” 

Хонданд 1156

Парчами мо қомати болои мост!

Нояб 25, 2017
Диданд: 390

Ҳал сол 24-уми ноябр мардуми шарифи Тоҷикистон ҷашни яке аз рамзҳои Давлати соҳибистиқлоли худ - Рӯзи Парчами миллиро ботантана ҷашн мегиранд.
Бояд гуфт, ки Парчами миллии мо нишона аз таърихи чандинҳазорсолаи халқи бузургамон буда, мардуми ин сарзамин дар ҳар давраи таърихӣ зери Парчами миллии худ ба ваҳдату ягонагӣ ва пешрафту шукуфоӣ расидаанд. Зимнан, Парчам аз замонҳои қадим ҳамчун рамзи Ваҳдат, ягонагӣ, ҳамдигарфаҳмиву иттиҳоди халқу миллатҳо, арзиши фарҳанги ҳар як халқу миллат, роҳи таърихии тайкардаи он ва дигар аломатҳои ифодакунандаи истиқлолияти Давлат инъикос меёбад. Гузаштагони мо дар Парчам рангҳои сурх, зард, бунафш ва кабудро якҷо бо рамзҳои мухталифи оини ҷавонмардию тавоноӣ истифода менамуданд. Ҳанӯз дар ливои Куруши Кабир, ки тасвири нишонаи қудрату тавоноист, нақш гардида буд, ки он Парчам рамзи як Давлати нерӯманди замона ба ҳисоб мерафт. Ҳамчунин, метавон аз ливои Коваи бузург ёдовар шуд, ки нишонаи равшани меросияти муборизаву ҷоннисориҳои ниёгони мо мебошад. Рангу аломатҳои Парчам ифодагари воқеияти роҳи таърихии халқи бостонии мост. Ниёгони арҷманди мо ҳазорсолаҳо таҳти парчами хеш саф кашида, Ватану миллат, номусу озодӣ ва марзу буми аҷдодиро ҳимоя кардаанд. Яъне, Парчами давлатӣ баёнгари ҳаққи мавҷудияти миллати соҳибдавлати тоҷик бо тамоми ғановату асолати таърихию фарҳангӣ ва ҳуқуқии он аст. Дар Парчами кишвари мо даъват ба иттиҳоду сарҷамъӣ, нангу номус, ватандӯстиву ватанпарастӣ, ҳимояи марзу бум ва башардӯстии миллати мо таҷассум гардидааст.
Рӯзи Парчами Ҷумҳурии Тоҷикистон бори нахустин ҳамчун иди миллӣ 24-уми ноябри соли 2009 бо ифтихор аз давлату давлатдорӣ ва соҳибихтиёрӣ ҷашн гирифта шуд. Бешак, Парчами давлати Тоҷикистони соҳибистиқлол чун рамзи бахту саодат, сарсабзиву хуррамӣ ва сарбаландии миллату давлати тоҷикон, мақсаду ҳадафҳои созандаи ин миллати тамаддунофарро дар баландтарин минбарҳо ҷилвагар менамояд, ки ин боиси ифтихори ҳар як тоҷику тоҷикистонист. Мисоли равшани инро мо, ҷавонон дар олимпиадаву озмунҳо ва мусобиқаҳои сатҳи байналмилалӣ мушоҳида мекунем. Ҷавонписарон ва ҷавондухтарони ватандӯст бо дастболо шудан ба ҳарифони худ, Парчами милли Тоҷикистонро баланд бардошта, бо ифтихор ба майдон мебароянд. Аз ин партавфишонии Парчами миллӣ тамоми мардуми Тоҷикистон ифтихор менамоянд. Ин аст, ки Сарвари давлат соли 2017-ро “Соли ҷавонон” эълон намудааст. Онҳо, ки ояндаи миллату давомдиҳандаи кори аҷдодон ба ҳисоб мераванд, баҳрашон тамоми шароиту имкониятҳоро муҳайё намудаанд, то ин ки дар тамоми мусобиқоти ҷумҳуриявӣ ва байналминалалӣ Парчами Ҷумҳурии Тоҷикистонро баланд бардоранду қомати мардуми тоҷикро боло намоянд.
Бо дидани Парчами миллӣ, беихтиёри касро ҳисси меҳандӯстиву ифтихор аз Ватану ватандорӣ фаро мегирад. Суханони Пешвои муаззами миллат, ки ҳангоми устувор намудани Парчами миллӣ ба тамоми сокинони ҷумҳурӣ рӯй оварда буданд, айни муддаост: “Бигзор рӯҳи поки аҷдодони сарбаланду озодихоҳи мо, таърихи бисёрсолаи миллатамон истиқлолияти моро пуштибон ва мададгор бошад. Бигзор, Парчами истиқлолият асрҳои аср ба сари мамлакати куҳанбунёду номдор ва озоди тоҷик парафшон бошад”.

Фариза ФАЙЗИДДИНОВА

Хонданд 390

Забони тоҷикӣ дигар забони илм нест?

Нояб 18, 2017
Диданд: 1236

Ҳафтаи гузашта радиои «Озодӣ» дар маводе бо унвони «Ё русӣ ё англисӣ» хабар дод, ки «Вазорати маориф ва илми Тоҷикистон дастур додааст, ки минбаъд дар кишвар ҳимояи рисолаҳои илмӣ ба истиснои «ихтисосҳои ҷанбаи этникиву миллидошта», бо забони русӣ ва ё англисӣ баргузор шавад». Дастур бо имзои вазири маориф Нуриддин Саид дар ҷаласаи мушовараи вазорат содир шудааст.

Агарчи дастури мазкур дар сомонаи расмии Комиссияи олии аттестатсионии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон (http://vak.tj/) ва дар сомонаи Вазорати маорифи ҷумҳурии Тоҷикистон (http://www.maorif.tj/) дида намешавад, вале аз нусхаи ба мо дастрасшудаи Қарори ҷаласаи назоратии назди Вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 27-уми сентябри соли 2017, №49/1-3 «Оид ба вазъи таъсиси шӯроҳои диссертатсионӣ дар муассисаҳои олии касбӣ ва илмии Ҷумҳурии Тоҷикистон» маълум мешавад, ки воқеан чунин қароре қабул шуда, дар он гуфта мешавад: «Минбаъд ҳамаи рисолаҳои илмиро барои дарёфти дараҷаҳои илмии номзади илмҳо, доктор аз рӯи ихтисос, доктори фалсафа (Phd) ва доктори илмҳо, ба ғайр аз ихтисосҳои ҷанбаи этникию миллидошта, бо забони русӣ ё англисӣ ба роҳ монанд. Назорати иҷрои қарори мазкур ба зиммаи муовини якуми вазир Р. Мирбобоев вогузор карда шавад».
Бархе аз коршиносон қарори мазкурро хилофи Замимаи 2 ба Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 26-уми ноябри соли 2016, №505 «Дар бораи тартиби додани дараҷаҳои илмӣ ва унвони илмӣ» (дотсент, профессор) медонанд. Зеро дар банди 3-юми қарори номбурдаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 26-уми ноябри соли 2016, №505, ки «Пешниҳод ва ҳимояи диссертатсияҳо» ном дорад, чунин муқаррароте ҷой дорад, ки зимни ҳимояи рисолаҳои илмӣ ва унвонҳои илмӣ риояи он ҳатмӣ мебошад: «Диссертатсия ба шӯрои диссертатсионӣ бо забони давлатӣ, забони русӣ ва ё забони англисӣ пешниҳод мешавад. Автореферат бояд дар шакли саҳифабандишуда пешниҳод гардад ва аннотатсияи мавзӯъ дар он бо забонҳои давлатӣ, русӣ ва англисӣ оварда шавад. Дар ҳолати ба шӯрои диссертатсионӣ пешниҳод кардани диссертатсия бо забони русӣ ё забони англисӣ автореферати он бояд ба забони давлатӣ тарҷума шуда бошад. Ҳимояи диссертатсия бо забони давлатӣ, забони русӣ ё забони англисӣ баргузор мегардад (дар мавриди зарурӣ шӯрои диссертатсионӣ тарҷумаи ҳамзамонро таъмин менамояд)».
Чӣ сабаб шуда, ки Вазорати маориф ва илм ҳимояи рисолаҳои илмиро ба забони давлатӣ манъ карда, ба кори Комиссияи Олии Аттестатсионӣ тағйирот ворид намудан мехоҳад, муайян нест, вале далели овардашуда собит месозад, ки Қарори ҷаласаи назоратии назди Вазири маориф хилофи Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 26-уми ноябри соли 2016, №505 аст, зеро Комиссияи Олии Аттестатсионӣ муассисаи алоҳида буда, дар назди Президенти Ҷумҳурии Точикистон ташкил шудааст ва Вазорати маориф ва илм ҳуқуқи дахолат ба кори ин комиссияро надорад.
Ба ҷанбаи қонунӣ будан ва ё набудани Қарори ҷаласаи назоратии назди Вазири маориф дар бораи танҳо ба забони англисӣ ё русӣ ҳимоя намудани дараҷаҳои илмӣ ва унвони илмӣ баҳс намекунам ва ба ин кор бигзор ҳуқуқшиносон машғул шаванд. Дар маводи мазкур мехоҳам бипурсам, ки агар воқеан Қарори ҷаласаи назоратии назди Вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 27-уми сентябри соли 2017 №49/1-3 «Оид ба вазъи таъсиси шӯроҳои диссертатсионӣ дар муассисаҳои олии касбӣ ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон» дар амал татбиқ шуда, минбаъд ҳимояи рисолаҳои илмӣ ба забони ғайридавлатӣ сурат гирад, тақдири забони давлатӣ чӣ хохад шуд? Оё ин беэҳтиромӣ ба забони давлатӣ нест? Ё забони тоҷикӣ - забони Рӯдакиву Фирдавсиву Синову Румӣ ва садҳо шоирону уламои гузаштаи мо дигар наметавонад забони аҳли илм бошад ва он ҳам дар давлате, ки соҳибистиқлол асту забони давлатиаш тоҷикӣ аст? Чаро забонеро, ки ҳатто дар замони истилои арабҳо чун забони илм боқӣ монда буд, дар замони соҳибистиқлолӣ ба рушду равнақи он монеа мегузорем ва ба забони илм буданаш шубҳа мекунем?
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз баромадҳои худ дар Рӯзи забон иброз дошта буданд, ки «забони тоҷикӣ бо дарназардошти собиқаи тӯлонии таърихӣ ва захираи бузурги луғавӣ ва дар мақоми забони давлатӣ дар асри ҷаҳонишавӣ низ метавонад иқтидори пешинаи худро ҳифз намояд». Пас чаро Вазорати маориф ва илм ба ҷои баланд бардоштани иқтидори ин забон, забони тоҷикиро аз забони илм дур кардан мехоҳад?
Танҳо дар сурати бо забони тоҷикӣ навиштани ҳама корҳои илмию амалӣ ин забон метавонад иқтидори худро нигоҳ дорад ва афзун кунад. Дар акси ҳол, забони тоҷикӣ ҳамчун забони илм аз байн хоҳад рафт. Чи гуна ки шоир Рустами Ваҳҳоб қайд мекунад, «агар ҳимоя дар ҳамаи тахассусҳо ба забони тоҷикӣ сурат нагирад, муҳол аст, ки забони мо воқеан табдил ба забони илм шавад».
Мо давлати алоҳидаем ва забони мо дар Тоҷикистон забони давлатӣ эътироф шудааст. Бинобар ин, ман фикр мекунам, ки барои баланд бардоштани сатҳи забони тоҷикӣ ва табдил додани он ба забони илм бояд ҳимояи рисолаҳои илмиро дар ҳама ихтисосҳо бо забони давлатӣ ба роҳ монем ва дар сурати бо забонҳои русиву англисӣ ҳимоя шудани рисолаҳо низ тарҷумаи комили онҳоро ба забони давлатӣ таъмин намоем, то ин ки толибилмони тоҷик аз он бархӯрдор шаванд. Олимони мо бояд рисолаҳои илмиашонро ба забони давлатӣ тарҷума ва чоп намоянд. Ё чи тавре, ки Исфандиёри Одина савол гузоштааст, «мо ин рисолаҳоро магар барои шаҳрвандони Россия ё кишварҳои дигар ҳимоя мекунем, ки бояд рисолаҳо ҳатман ба забони онҳо навишта шаванд?». Ман гумон намекунам, ки давлатҳои дигар ба рисолаҳои мо эҳтиёҷе дошта бошанд.
Ҳақ бар ҷониби Исфандиёри Одина аст, ки менависад: «Ин ки масалан ниҳодҳои илмию окодемии Русия тақозо мекунанд, ки рисолаҳои илмӣ ба русӣ нивишта шаванд, амре табиист, чун донишмандони рус фақат забони худашонро медонанд ва барои ин ки як рисолаи илмиро баррасӣ кунанд, бояд матни онро фаҳманд. Ин ки дар Олмон ҳам тақозо мешавад матолиби илмӣ ба олмонӣ, ё дар Инглис тақозо мешавад, ки ба инглисӣ ё дар Чин тақозо мешавад, ки ба чинӣ нивишта шавад, низ амре табиист. Чун агар шумо мехоҳед дар ин кишварҳо таҳсил кунед ё ба маҷаллоте дар он кишварҳо мақолаи илмӣ фиристед, баночор бояд ба забони худашон фиристед. Аммо дар Тоҷикистон, ки забони давлатиаш тоҷикӣ аст, дастури нивиштани китобу мақолаи илмӣ ба забонҳои ғайр комилан дур аз мантиқ аст. Ин китобу мақолаҳо барои кӣ нивишта мешаванд? Барои инглису рус ё барои тоҷик? Буҷети фарҳангистон ва донишгоҳҳои Тоҷикистон аз куҷо таъмин мешавад? Русу инглис таъмин мекунад ё молиётпардозандаи тоҷик? Чаро бояд аз мо пул бигиреду барои русу инглис китобу мақолаи илмӣ бинвисед? Илми тоҷик чаро бояд ба ҷои хидмат кардан ба миллат, дар хидмати дигарон бошад?».
Дар фарҷом мехоҳам ба Вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Нуриддин Саид муроҷиат карда, пешниҳод намоям, ки ҳаргуна монеаҳои сунъиро, ки дар пешорӯи рушди забони давлатии мо қарор доранд, аз байн бардоред ва дар кишвар ҳама гуна шароитро баҳри рушди забони давлатиамон муҳайё сохта, барои ба забони илм табдил додани он мусоидат кунед ва ҳамчун вазир дар рушду нумӯи забони тоҷикӣ саҳмгузор бошед. Зеро мансаб ҳамешагӣ нест, вале забони тоҷикӣ забонест, ки ҳазор сол қабл ҳам чун забону илму адаб ва шеъру шоирӣ мавҷуд буд, новобаста ба монеаҳо пеш мерафт ва дар оянда низ рушд хоҳад кард. Пас, биёед ба забони тоҷкӣ арҷ гузорем, зеро Пешвои миллатамон ҳамеша мегӯянд: «Арҷгузорӣ ба забони давлатӣ, ки ҳамчун рукни муҳимтарини ҳастии миллат, пойдевори асосии давлатдорӣ ва фарҳангу маънавиёти халқамон нақши барҷаста дорад, вазифаи инсониву виҷдонии ҳар як фарди бонангу номус ба ҳисоб меравад».

Холиқи МУҲАММАДНАЗАР

Хонданд 1236

Иҷлосияи наҷотбахши миллат

Нояб 18, 2017
Диданд: 417

Соли равон ҷашни 25-солагии Иҷлосияи XVI-и таърихию тақдирсози Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки поягузори сулҳу ваҳдат ва давлатдории навини тоҷикон ба ҳисоб меравад, бо шукӯҳу шаҳомати бузург таҷлил хоҳад гардид.
Дар арафаи ин ҷашни бузурги давлатӣ, ҳамчун яке аз иштирокчиёни бевоситаи ин Иҷлосияи наҷотбахши миллат баъзе хотираҳои хешро аз он рӯзҳо баён карданиам, зеро Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти мӯҳтарами кишвар Эмомалӣ Раҳмон мунтазам таъкид менамоянд, ки насли калонсол - шоҳидони бевоситаи воқеаҳои таърихӣ баҳри тарбияи ахлоқию хештаншиносии ҷавонон доир ба аҳамияти Иҷлосияи мазкур, ҳодисаю воқеаҳое, ки дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ рух додаанд ва дастовардҳои солҳои Истиқлолият, корҳои ташвиқотию тарғиботиро гузаронида истанд.
Бо назардошти он, ки дар он солҳо камина дар вазифаи муовини раиси комиҷроияи Шӯрои депутатҳои халқии вилояти Ленинобод (алҳол Суғд) оид ба масъалаҳои иқтисодӣ ва дар як вақт, ба ҳайси сардори Идораи молияи вилоят кор мекардам, аз оғоз то ба анҷоми ин Иҷлосия иштирокчии бевоситаи он будам.
Ҳар як қавму миллат ва давлат дар давраи ҳастии хеш, бо мурури замон ба мушкилоту вазъиятҳои ҳассос рӯ ба рӯ мешаванд, вале тадбирандешиҳои саривақтӣ метавонад онҳоро аз чунин ҳолатҳои бӯҳронӣ фавран раҳоӣ диҳад.
Солҳои 90-уми асри гузашта, таърих барои давлати ҷавони соҳибистиқлоли тоҷик низ чунин имтиҳонҳои хеле ҷиддиро пеш гузошт, ки ҳатто хатари дар оянда арзи вуҷуд доштан ё худ, аз харитаи давлатдории ҷаҳон барҳам хӯрдани кишвари моро ба амал оварда буд. Ҳамагон хуб медонанд, ки пас аз пошхӯрии давлати абарқудрати шӯравӣ, моҳи сентябри соли 1991 дар қатори дигар ҷумҳуриҳои собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ, Тоҷикистон низ соҳибистиқлолии худро эълон дошт. Азбаски он солҳо дар бисёр давлатҳои нав ба мустақилият соҳибгардидаи Иттиҳоди Шӯравӣ бинобар пайдо шудани як қатор муаммоҳои иқтисодию иҷтимоӣ, зери ниқоби демократияю ошкорбаёнӣ нооромиҳои сиёсӣ ба амал меомаданд, баъзе гурӯҳҳои манфиатхоҳ бо истифода аз дастгириҳои хоҷагони хориҷиашон мехостанд мардумро ба низоҳои дохилӣ барангехта, соҳиби мансабу сарватҳои калон гарданд ё худ, нуфузи сиёсиашонро дар минтақа қавӣ гардонанд. Дар чунин мавридҳо, бештар усули барангехтани оташи миллатчигию маҳалгароӣ, мансабталошию бо истифода аз номукаммалии донишҳои динии мардум, алалхусус ҷавонон, гумроҳкунии онҳо ба кор бурда мешуд, ки дар натиҷа соли 1992 Ҷумҳурии Тоҷикистон низ ба гирдоби ҷанги шаҳрвандӣ кашида шуд. Таърих гувоҳ аст, ки дар он солҳои барои халқи тоҷик мудҳишу даҳшатбор, кулли мардуми кишвар хеле азият мекашиданд ва он ҷанги шаҳрвандии аз тарафи қувваҳои тундгарои дохилию хориҷӣ тарҳрезишуда ба давлати соҳибистиқлоли ҷавони мо зарарҳои хеле калони ҷонию молӣ расонида буд.
Ба хотир овардани онро зарур мешуморам, ки тибқи маълумотҳои мавҷуда, дар натиҷаи ҷанги шаҳрвандӣ тӯли солҳои 1992-1993 тақрибан 60 000 кас фавтида, бисёр шахсон беному нишон гум шуда буданд, зиёда аз 60 000 нафар сокинони қисми ҷануби кишвар ба Афғонистон, 195 000 нафар шаҳрвандони ҷумҳурӣ муваққатан барои зист ба дигар давлатҳои ҳамсояи собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ гуреза шуданд. Миқдори гурезаҳои дохилии мамлакат дар он солҳои мудҳиш қариб ба 1 млн нафар расида, 35723 хонаҳои истиқоматӣ сӯхтаю вайрон гардиданд, 25000 занҳо бешавҳар, 53000 нафар кӯдакон бепарастор монданд. Дар натиҷаи ин ҷанги бемантиқ 61 муассисаи табобатӣ, бисёр мактабу муассисаҳои соҳаи маориф, бонкҳо ва дигар нуқтаҳои тиҷоратию истеҳсолӣ ғорат карда шуда, ба нобудӣ расонида шуданд. Тибқи ҳисобҳои мавҷуда, зарари иқтисодии ҷанги мазкур зиёда аз 10 млрд доллари амрикоиро ташкил медиҳад, ки он рушди давлати моро якчанд даҳсолаҳо ба ақиб партофта буд.
Дар солҳои 1992-1993 иқтисодиёти мамлакат пурра фалаҷ гардида, Тоҷикистон ба яке аз давлатҳои қашоқтарини дунё табдил ёфта, ин ҳолат дар назди роҳбарияти нави сиёсии кишвар хеле вазифаҳои мушкил, ҷиддию масъулиятнокро гузошта буд. Ҳодисаҳое, ки дар Тоҷикистон он солҳо ба вуқӯъ пайваст, боиси ба ояндаи неки давлати мо нобоварӣ изҳор кардани аксари ташкилотҳои байналхалқии молиявӣ низ шуда буд. Масалан, моҳи ноябри соли 1993 ҳангоми сафари якҷояи хизматиам бо собиқ муовини Сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон Мирзоев Р. Қ. (рӯҳашон шод бод!) ба Фаронса, шоҳиди бевоситаи он шуда будам, ки дар яке аз ҷаласаҳо намояндаи ташкилоти бонуфузи байналхалқӣ бинобар дар Тоҷикистон идома доштани ҷанги шаҳрвандӣ, ҳамагуна маблағгузориҳоро ба иқтисодиёти кишвари мо бесамар меҳисобид ва хуб дар хотир дорам, ки дар он толор, бо далелҳои асоснок, муваққатӣ будани нооромиҳои сиёсии мавҷудаю барои ширкатҳои хориҷӣ дар ояндаи наздик хеле манфиатовар будани сармоягузориҳоро ба Ҷумҳурии Тоҷикистон исбот карда будем.
Таърих гувоҳ аст, ки дар ҳама мавридҳои ҷангу нооромиҳо кулли мардум азият мекашанд, вале саркардаҳои ин ҷангҳо бештар ба қатлу куштори шахсиятҳои бузургу донишманд, инсонҳои бозаковату хирадманд ва сиёсатмадорони варзида машғул мешаванд.
Ҳодисаҳое, ки солҳои 1992-1997 дар кишвари мо ба вуқӯъ омад, бори дигар нишон дод, ки мухолифони давлату ҳукумат барои соҳибшавӣ ба мансабу дороиҳо, чандин олимони бузург, соҳибкорони муваффақ, роҳбарони кордону ватанпараст ва сиёсатмадорони варзидаро ба қатл расониданд. Насли калонсол хуб дар ёд доранд, ки яке аз аввалин қурбонии дасисабозиҳою оғози ҷанги шаҳрвандии давлати мо собиқ сармуҳаррири рӯзномаи «Садои мардум», вакили ҳамонвақтаи Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Муродуллоҳи Шералӣ буд, ки санаи 5-уми майи соли 1992 аз тири нохалафон дар назди бинои Шӯрои Олӣ кушта шуд. Аз тири ашхоси нохалаф санаи 24-уми августи соли 1992 ба тариқи ваҳшиёна собиқ Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон Нурулло Ҳувайдуллоев, санаи 18-уми октябри соли 1992 санъаткори боистеъдод Кароматулло Қурбонов ва 11 нафар аъзои гурӯҳаш, олимони шинохтаи кишвар Муҳаммад Осимӣ (29-уми июли соли 1996), Юсуф Исҳоқӣ ва Минҳоҷ Ғуломов (6-уми майи соли 1996), собиқ муовини Сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон Моёншо Назаршоев (10-уми марти соли 1994), рӯзноманигори варзида Муҳиддин Олимпур (12-уми декабри соли 1995) ва даҳҳо дигар шахсиятҳои маъруфи кишвар ба қатл расонида шудаанд, ки он зарари умуман ҷуброннашаванда мебошад.
Дар хотир дорам, ки ҳангоми хабари куштори вакили халқ, собиқ сармуҳаррири рӯзномаи «Садои мардум» Муродуллоҳи Шералӣ ба вилоят расидан, сарвари ҳамонвақтаи Кумитаи телевизион ва радиои вилоят, зани хеле ҷасуру боирода Муҳаббат Мирсаидова аз роҳбарияти он давраи вилоят талаб кард, ки тавассути телевизиони вилоятӣ ба мардум вазъиятро фаҳмонида диҳанд. Бо кадом сабаб бошад намедонам, ҳама аз ин баромад кардан худдорӣ карда, тавсия доданд, ки Карамулло Одилов бо забони тоҷикӣ хуб сухан мегӯяд ва бигзор он кас баромад кунад. Ман он вақт узви кумитаи иҷроияи Шӯрои депутатҳои меҳнаткашони вилояти Ленинобод будам ва доир ба вазъи иқтисодию иҷтимоии вилоят, роҳ надодан ба амалишавии тамоми ғаразҳои сиёсии мухолифони давлату ҳукумат, худдорӣ намудан аз тамоми бесарусомониҳо ба мардуми вилоят муроҷиат карда будам. Ин мусоҳибаи ман бо роҳбари ҳамонвақтаи телевизиони вилоят Мирсаидова М. У. санаҳои 6-7-8-уми майи соли 1992 чандин маротиба тавассути оинаи нилгуни вилоят намоиш дода шуда буд ва модарам (рӯҳашон шод бод!) бисёр хавотир буданд, ки барои чунин ошкорбаёниҳо ба ман аз тарафи намояндагони мухолифин зараре нарасад. Вале шукри Худо, ки ҳақ ғалаба карду ман низ аз ин ҳодисаҳо зараре надидам
Ё худ, ҳанӯз солҳои «бозсозиҳои горбачёвӣ» ва махсусан дар аввалҳои соҳибистиқлолии кишвар бисёр сиёсатмадорони маҳалгаро ба саҳна баромаданд ва даъвои онро доштанд, ки тамоми даромадҳои буҷети вилоят бояд ба худи вилоят мононда шавад ва аз ман ҳамчун сардори Идораи молияи вилоят талаб мекарданд, ки ҳиссаҷудокуниҳоро ба буҷети ҷумҳуриявӣ боздорам. Вале, дар тамоми иҷлосияҳо ва ҷамъомадҳои расмӣ ба чунин ашхос қотеъона мефаҳмонидам, ки ин талаботҳои онҳоро дастгирӣ намудан теша ба решаи ягонагии давлат задан аст ва ба ин корҳо ҳангоми фаъолияти хеш умуман роҳ нахоҳам дод. Бар замми ин, тӯли он солҳои мудҳиш дар ҳамаи сатҳҳои ҳокимият бо далелу рақамҳои асосноки иқтисодӣ ва ҳам аз нигоҳи сиёсӣ, оид ба имконнопазир будани ҷудошавии вилоят аз ҷумҳурӣ баромадҳо мекардам ва боварӣ дорам, ки фаъолони собиқи вилоят ин гуфтаҳоро тасдиқ менамоянд.
Ин хотираҳоро баён намуда, ба кулли ҷавонон маслиҳат доданиам, ки агар шахс дар раванди ҳаёти хеш ба халқу давлат содиқ бошад, дар иҷрои вазифаҳои хизматии худ боинсофию адолатпешагиро риоя намояд, дар ҳамагуна вазъиятҳои мушкили баамаломада дурандешии инсонию сиёсиро дошта бошад, ба гурӯҳҳое, ки тавассути ғаразҳои сиёсиашон дар ҷамъият нооромиро ба амал оварда, тибқи мақоли халқӣ, «обро лой карда, моҳӣ медоранд», ҳамроҳ нашавад, бо гузашти солҳо дар назди халқу Ватан бо сари баланд кору зиндагӣ карда метавонад.
Бо назардошти он, ки банда аз бисёр чунин имтиҳонҳои ҳаётӣ сарбаландона гузашта будам, новобаста аз он, ки худ иқтисоддон (молиячӣ) ҳастам, ба хотири тарбияи насли ҷавони кишвар ва ҳушдор додани ҷомеа аз такрори тамоми зуҳуроти бесарусомониҳо дар мамлакат, тавассути воситаҳои ахбори умум ақидаҳои хешро баён карда меистам ва андешаҳои мазкур низ аз қабили онҳо мебошанд.
Баргузоршавии иҷлосияи таърихии XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар «Қасри Арбоб»-и ноҳияи Б. Ғафурови вилояти Ленинобод (алҳол Суғд) барои мардуми вилоят ин як боварии калон буд ва масъулияти ниҳоят бузургро ба зиммаи роҳбарияти ҳамонвақтаи вилоят вогузор мекард, зеро масъалаҳои муҳайёсозии шароити бехатари фаъолияти вакилон ва таъминоти моддӣ-техникии шахсони ба кори Иҷлосия даъватшударо Ҳукумати вилоят бояд ҳал мекард ва хушбахтона, ин тадбирҳо дар маҷмӯъ бонизом амалӣ гардонида шуда буд.
Ҳамаи қарорҳои дар иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон қабулгардида бобати заминагузорӣ ба имзои Созишномаи сулҳу ваҳдат дар кишвар муҳим бошанд ҳам, интихоби вакилони мардумиро нисбати ба вазифаи Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин намудани Президенти имрӯзаи кишвар Эмомалӣ Раҳмон амали бениҳоят оқилона ҳисобидан зарур аст. Зеро, тавассути қарори Иҷлосияи таърихии мазкур ба арсаи сиёсат ва давлатдории тоҷикон чеҳраи нави сиёсӣ, шахсияти оқилу хирадманд ва дурандешу ғамхори беназири халқу миллат ворид гардида, тӯли ин солҳо Эмомалӣ Раҳмон вафодории хешро ба аҳди додаашон мунтазам исбот карда омада истодаанд, ки барои чунин хислатҳои наҷиб ин шахсияти таърихии давлатдории навини тоҷик Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат ҳисобида шуданд. Ҳанӯз он солҳо дарк карда мешуд, ки Эмомалӣ Раҳмон аз дақиқаҳои аввалини ба мансаби Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шуданашон роҳҳои муттаҳидкунии мардумони тамоми гӯшаю канори мамлакат, аз вартаи бӯҳрони сиёсию иқтисодӣ ва иҷтимоӣ ҳарчи тезтар раҳоӣ додани кишвар ва хотима додани тамоми зуҳуроти ҷудоиандозию маҳалгароиро дар байни мардумони минтақаҳои гуногуни ҷумҳурӣ ҷустуҷӯ мекарданд. Ҳамагон шоҳиди онанд, ки тӯли 25 соли охир Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон барои таъмини тинҷию осоиштагии мардуми кишвар, дар арсаи байналхалқӣ баланд бардоштани обрӯю нуфузи давлати тоҷикон чӣ қадар заҳматҳо кашидаанд. Мо набояд фаромӯш созем, ки ин марди нексиришт бо мақсади пурра амалӣ гардонидани қарорҳои Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати дувоздаҳум ва ба даст овардани сулҳу оштии миллии кишвар мувофиқи ваъдаҳои дар иҷлосия додаашон, ҷони худро борҳо зери хатар гузошта, дар давоми солҳои 1992-1997 чандин маротиба барои вохӯрӣ бо мухолифин ба давлати ҳамсоя - Афғонистон (ки маркази амалиётҳои террористон буд) ва дигар минтақаҳои он замон ниҳоят хавфноки ҷумҳурӣ сафар кардаанд. Дар ҳама ҳолат сабру таҳаммулро пеша карда, ба хотири оромии сиёсии мамлакат гузаштҳои зиёд мекарданд ва натиҷаи роҳбарии хирадмандонаи Президент буд, ки тоҷикон ба имзои Созишномаи сулҳ муваффақ гардиданд.
Таърих гувоҳ аст, ки ҳамаи ақлҳои солими кишвар дар солҳои пурошӯби 1992-1993 дарки масъулият карда, барои боз ҳам васеътар нашудани оташи ҷанги шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон тадбирҳои аз дасташон меомадаро меандешиданд ва дар бобати барқарор гардидани сохти конститутсионӣ дар кишвари азизи мо, бешубҳа, фарзандони вилояти Ленинобод (алҳол Суғд) низ мақоми махсус доштанд. Дар хотир дорам, ки тамоми мардуми вилоят новобаста аз мавҷудияти масъалаҳои ҳалталаби дохилӣ, тарафдори дастгирии бевоситаи моддию маънавии мардуми минтақаҳои ҷануби Тоҷикистон буданд. Зеро хуб медонистанд, ки дар он ҷо одамони бегуноҳ азоби гуруснагӣ мекашанд, оилаҳои зиёд бо сабаби ҷанги бародакушии таҳмилӣ бесаробону бесарпаноҳ мондаанд. Роҳбарияти ҳамонвақтаи вилоят аз тамоми имкониятҳои мавҷуда истифода бурда, барои мардуми Кӯлоб ва дигар минтақаҳои қисми ҷануби ҷумҳурӣ орду ғалла, меваю сабзавот, сӯзишворӣ ва дигар асбобу анҷомҳои заруриро мефиристоданд.
Ҳанӯз дар рӯзҳои гузаштани Иҷлосияи мазкур аллакай як қатор намояндагони мухолифин ва тарафдорони онҳо низ ҳис мекарданд, ки одамкушию хунрезиҳо ва хонасӯзиҳои бемаънии дар мамлакат ба амал омада ба ягон талаботи демократию ошкорбаёнӣ мувофиқ намеояд, ноил шудан ба ҳадафҳои сиёсии ҳизбу ҳаракатҳои гуногун танҳо бо роҳи мубоҳисаҳои сиёсӣ ва дигаргунсозиҳои иқтисодии беҳдошти зиндагии мардумро таъминкунанда имконпазир аст. Аз ин рӯ, баъзе шахсиятҳои ҳақиқатан демократияхоҳ бо зудӣ аз қувваҳои носолим алоқаашонро канда, ба меҳнати софдилонаю бунёдкорона баҳри таъмини осоиштагии кишвар машғул шуданд, ки дар ин бобат мисолҳои зиёд овардан мумкин аст.
Хурсандиовар он аст, ки Роҳбари давлати мо аз рӯзҳои аввали фаъолияти давлатдориашон ба масъалаҳои хоста гирифтан ва ҷобаҷогузории кадрҳо, тарбияи мутахассисони ҷавон, баланд бардоштани масъулияти кадрҳои роҳбарикунанда бобати иҷрои вазифаҳои хизматиашон диққати махсус медиҳанд. Зеро ҳаёт борҳо исбот намудааст, ки омили асосии ҳамаи муваффақиятҳо дар тамоми соҳаҳо - ин ҷорӣ намудани интизоми қатъӣ, дарки масъулият, доштани таҷрибаи кофии касбӣ ва муносибати беғаразонаю боинсофона дар иҷрои вазифаҳои бар дӯш доштаи ҳар шахс мебошад.
Дар рӯзҳои охирини кори Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳангоми интихоби кадрҳо маро Раиси навинтихобгардидаи Шӯрои Олӣ Эмомалӣ Раҳмон даъват намуда, номзадиамро ба ҳайси Вазири молияи Ҷумҳурии Тоҷикистон пешниҳод намуданашонро гуфтанд ва бо ман сӯҳбати тӯлонӣ доштанд. Ҳамчун инсон ва мутахассиси соҳаи молия барои ба чунин боварии Роҳбари давлат сазовор гаштанам хеле хурсанд будам, аммо танҳо бо сабаби он, ки барои аз назди модари куҳансолам (рӯҳашон шод бод!) дуртар рафтан он рӯзҳо тамоман имконият надоштам, ин таклифро қабул карда натавонистам. Вале, ба Сардори давлат, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ваъда дода будам, ки дар кадом мансабе кор накунам, барои устувории пояҳои давлатдорию рушди иқтисодию иҷтимоии мамлакат то лаҳзаҳои охирини умрам саҳмгузор хоҳам шуд ва шукрона, дар тӯли солҳои сипаригардида ҳамеша баҳри иҷрои ин қавли додашуда кӯшиш мекардам.
Ҷоизи қайд аст, ки Президенти кишвар ҳамеша дар баромадҳояшон ба хирадмандию заковати бузурги мардуми Хуҷанди бостонӣ ва тамоми халқи вилояти Суғд (собиқ вилояти Ленинобод) бобати таъмини фаъолияти мӯътадили Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, нигаҳдории якпорчагии ҷумҳурӣ дар он солҳои пурталотум баҳои баланд медиҳанд ва ин шаҳодати он аст, ки Роҳбари давлати мо ҳамаи шахсиятҳои ҷумҳуриро новобаста аз маҳалли зисташон, ки дар пойдор гардидани пояҳои Ҳукумати конститутсионӣ, рушду нумӯи иқтисодии кишвар ҳиссагузор шуданд, ҳамеша дар хотир нигоҳ медоранд ва қадршиносӣ менамоянд. Хело хуб мешуд, агар ин хислатҳои неки инсонии Сарвари дурандеши давлатамонро ҳамаи ҳукуматдорони сатҳҳои гуногуни ҳокимият ва тамоми роҳбарони ташкилоту муассисаҳо (новобаста аз шакли моликияташон) соҳиб гарданд.
Имрӯзҳо ҳар як фарди солимақл дарк менамояд, ки таҳти роҳбарии Президенти мамлакат Эмомалӣ Раҳмон баҳри амалӣ гардонидани барномаҳои дигаргунсозиҳои иқтисодӣ, баланд бардоштани сатҳу сифати зиндагии мардум, пурзӯр намудани мубориза бар зидди ҳама гуна ҷинояту ҷинояткорӣ тадбирҳои ниҳоят муҳим андешида шуда истодааст. Корҳои азими ободонию бунёдкорӣ, аз қабили сохтмонҳои нақбу кӯпрукҳо ва роҳҳои ба талаботҳои байналмилалӣ ҷавобгӯ, идома ёфтани корҳо бобати бунёди нерӯгоҳҳои хурду бузург, алалхусус НБО-и «Роғун», ки иншооти бузурги аср ва кафолатдиҳандаи бадастоварии истиқлолияти пурраи энергетикии мамлакат мебошад, ҳамчунин афзоиши мунтазами хароҷотҳои буҷети давлатӣ барои маблағгузориҳо ба соҳаҳои иҷтимоӣ далели ин гуфтаҳо мебошанд.
Ҷоизи зикр аст, ки тибқи дастуру супоришҳои Сардори давлат оид ба тақвият додани корҳои ободонию созандагӣ дар мамлакат, бо иқдоми ватанпарастонаи роҳбарияти вилоят бинои Қасри Арбоб пурра таъмир карда шуда, дар ҳудуди он иншооти боҳашаммати истироҳатию фароғатӣ (чойхонаи миллӣ, амфитеатр, фаввораҳою гулгаштҳои зебо ва ғайраҳо) бунёд гардида, ин макон алҳол ба як минтақаи ниҳоят ободи сайру саёҳат табдил ёфтааст ва он худ гувоҳи бевоситаи мардуми созандаю бунёдкор будани тоҷикон мебошад.
Ба ақидаи банда, онҳое, ки 25 сол қабл, дар рӯзҳои баргузоршавии Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ин минтақаи кишвар бо дили ғамноку хотири парешон омада буданд, албатта аз дидани манзараҳои имрӯзаи зебою нотакрори Қасри Арбоб ба ҳаяҷон омада, хуб дарк мекунанд, ки танҳо вазъияти ороми сиёсии мамлакат метавонад ба рушди бонизоми иқтисодию иҷтимоии он мусоидат намояд. Ногуфта намонад, ки барои ба чунин роҳи тараққиёт оварда расонидани давлати мо нақши Иҷлосияи наҷотбахши XVI-и Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон бешубҳа хеле бузург аст ва нисбати ҳамаи онҳое, ки дар он рӯзҳои даҳшатбор баҳри якпорчагии Ҷумҳурии Тоҷикистон саҳмгузор буданд, Сардори давлатамон Эмомалӣ Раҳмон мунтазам сипосгузорӣ намуданашон, худ далели инкорнопазир будани хизматҳои ҳар як шахсияти таърихӣ дар назди давлату халқ мебошад.
Ёди он солҳоро карда, ҳамчун шоҳиди бевоситаи кори Иҷлосияи XVI-уми таърихии Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷиикстон таъкид кардани онро зарур мешуморам, ки барқароркунии иқтисодиёти мамлакат, то ба сатҳи имрӯза оварда расонидани рушди иқтисодию иҷтимоии тамоми минтақаҳои Тоҷикистони соҳибистиқлол танҳо тавассути ҷасорату хирадмандии Сардори давлат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ҳамдигарфаҳмию ҷонфидоии дигар фарзандони фарзонаи миллат ва сабру таҳаммули мардуми дурандеш ва соҳибфазилати давлати тоҷикон ба даст оварда шудааст.
Таҷлили пуршукӯҳи ҷашни 25-солагии Иҷлосияи тақдирсозу наҷотбахши XVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон бори дигар ба ҷаҳониён хиради азалии мардуми тоҷик, дурандешии сиёсию заковати бузурги фарзандони далеру шуҷои миллатро баҳри муттаҳид намудани тамоми қувваҳои солим ҷиҳати аз вартаи касодӣ халос намудани халқу давлат ва ба роҳи рушди босуботи иқтисодию иҷтимоӣ нигаронидани мамлакат муаррифӣ хоҳад намуд.
Ҳар як фарди баору номуси миллатро зарур аст, ки ба қадри сулҳу ваҳдати имрӯза расида, аз ҳодисаҳои солҳои 90-уми асри гузашта ба вуқӯъ омада хулосаҳои лозимӣ бароварда, бобати таҳкими дӯстиву рафоқат, баланд бардоштани иқтидори иқтисодии кишвар ва дар ин асос, ноил гардидан ба зиндагии шоистаи ҳар як сокини мамлакат ҳиссагузор бошад.
Карамулло ОДИЛОВ,
иштирокчии Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии ҶТ, Корманди шоистаи Тоҷикистон, Аълочии молияи Иттиҳоди Шӯравӣ ва Ҷумҳурии Тоҷикистон

Хонданд 417

Хабари рӯз

Календар

« Август 2018 »
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

Минбари сардабир

  • занакГАП

    Ҳама аз дард менолад, вале ҳар кас ба таври худ,…

Нигоҳи хос

  • ХОСта

    Ба дилхоҳ савол ҷавоб додан мумкин аст, агар дуруст саволгузорӣ…
  • Хоҳиш ва ҳадаф

    «Агар Шумо хоҳед, ки ҳаёти хушбахтона дошта бошед, бояд алоқаманд…

Парадокс

Гуфтед? Мегӯянд! (№4
Саидмукаррам АБДУҚОДИРЗОДА, раиси Шӯрои уламо - Зиёда аз ин, тавассути тағйиру иловаҳое, ки ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№4
Саидмукаррам АБДУҚОДИРЗОДА, раиси Шӯрои уламо - Зиёда аз ин, тавассути тағйиру иловаҳое, ки ба ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№3
Бег САБУР, раиси Хадамоти алоқа:- Ман қарорамро бекор накардаам.Танз: Офарин ба Шумо, оғои Бег ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№2
Аскар ҲАКИМ, Шоири халқии Тоҷикистон:- Дар замони шӯравӣ мо асареро пайдо намекунем, ки дар ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№1
Абдуалим ИСМОИЛЗОДА, раиси шаҳри Қӯрғонтеппа Хонандаи беҳтарин- Кӯшиш мекунам ҳар рӯз лоақал ...

Назарҳо

Яндекс.Метрика

 

Яндекс.Метрика

 

© «Фараж», 2011-2018. Истифодаи маводи сайти мазкур танҳо бо иҷозати хаттии идора мумкин аст.

Нишонии идора: шаҳри Душанбе, хиёбони Саъдии Шерозӣ, 16, ошёнаи 8.
Сайт бо кӯмаки моддии Free Press Unlimited сохта шудааст.