.

Alternative flash content

Requirements

Get Adobe Flash player

Ҳукумат

Ховалинг: Аз Мирзозода омӯзед!

Ноҳияи Ховалинг дар баробари мавзеъҳои таърихӣ ва оромгоҳҳои бузургворон доштанаш, инчунин дорои табиати фусункор мебошад. 

Ҳангоме, ки  мо чанд нафар аз дӯстон ба ин ноҳия сафар намудем, садҳо нафар одамонро дидем, ки ба зиёрати оромгоҳи таърихию фарҳангии Султон Увайси Қаранӣ ва мазори Хоҷа Аюби Ансорӣ мерафтанд. Тамошои мазори ҳазрати Султон, ки аз маркази ноҳия 17-километр қарор дорад, ҳар як бинандаро ба чашмаҳои софу мусаффо, ҳавои салқину фараҳбахш ва дарахтони гуногуни сояафканаш ба худ ҷалб менамояд. Дар пештоқи мазор навишта шудааст : « Бо ибтикор ва ташаббуси Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон бунёд гардидааст»

Ба зиёрати ин мадфангоҳ имрӯзҳо аз шаҳру навоҳои Ҷумҳурии Узбекистон меҳмонҳои бисёре меоянд. Дар маркази шаҳраки Ховалинг мазори Хоҷа Аюби Ансорӣ ҷойгир аст. Ин мавзеи таърихӣ низ пайваста макони зиёрати одамон гаштааст.

Ҳар шахсе, ки меҳмони ин диёри зебоманзар мегардад, ҳатман таваҷҷуҳи ӯро мавзеи дилкаши « Чилчанор», ки дар давоми роҳбарии раиси ноҳия Мирзозода Нурулло ба худ ҳусну қабои нав гирифт, ҷалб менамояд. Дар ҳақиқат дар давоми се-чор соли охир дар ин мавзеъ, ки дар маркази ноҳия рӯи ба рӯи бинои ҳукумат ҷойгир аст, бисёр навгониҳои нав аз қабили фаввораи калон, ҳавзи шиноварӣ, катҳои ба усули шарқиёна ва монанди инҳо сохта шудаанд. 

Бегоҳ мо ба тамошои шаҳраки Ховалинг баромадем. Тамоми кӯчаҳо чароғону  мумфарш карда шуда буданд. Ба ташаббуси бевоситаи раиси ноҳия дар марказ « Гулгашти ҷавонон» ва « Олами кӯдакон» ташкил карда шудааст. Мардуми шаҳрак ҳангоми суҳбат миннатдории худро нисбати раиси ноҳия баён менамуданд.

-Аз вақте ки раиси ноҳия Нурулло Мирзоев шуд, шаҳраки мо ба кулли симои худро дигар намуд,-гуфт ҳангоми суҳбат сокини шаҳрак , ки худро Раҳмоналӣ муаррифӣ намуд,- Мо ҳар бегоҳ бо ҳамроҳии дӯстонам дар назди « Гулгашти ҷавонон» ҷамъ шуда, сайру гашт менамоему ба муҷассамаи Восеъи қаҳрамон нигариста ифтихори он мекунем, ки чунин родмардони бонангу баномус зодаи ноҳияи мо мебошад.

 Ҳамон бегоҳ бо якчанд зану мардҳои ноҳия, ки фарзандонашонро ба тамошои воситаҳои гуногуни атраксионӣ оварда буданд, ҳамсуҳбат шудам.Зане, ки шодию хурсандии кӯдаконашро назорат мекард, баъди мақсади моро фаҳмидан, бо як чеҳраи кушоду хандон андешаҳояшро чунин баён намуд:

-Ҳазор раҳмат ба ташкилкунандагони ҳамин ҷо. Мо ҳар бегоҳ бо ҳамроҳии ҳамсояҳоямон баъди хӯроки шом фарзандонамонро гирифта ба ҳаминҷо меоем. Дар баробари фарзандонамон мо низ давраи кӯдакиамонро ба ёд оварда, савор шуда, «катайска» мекунем. Чанд рӯз пеш ба хонаи падарам ба ноҳияи Восеъ ба меҳмонӣ рафтем. Ҳеҷ бовариам намеояд, ки як ноҳияи калон, ки даҳ баробари Ховалинг мебошад, чунин «Олами кудакон» надошта бошад.

Дар ҳақиқат шаҳраке, ки ҳамагӣ 7,5 ҳазор аҳолӣ дорад, майдони воситаҳои атраксионӣ дошта бошаду шаҳраке, ки зиёда аз 23 ҳазор аҳолӣ дораду падару модар фарзандонашонро барои тамошо ба шаҳри Кӯлоб мебаранд, айб аст.

Баъди тамошои шаҳраки Ховалинг пешравии бисёреро мушоҳида намудем. Гулгашти хору зори шаҳраки Восеъ, ки дар паҳлуи шоҳроҳи  Душанбе-Кулоб ҷойгир аст, табъи ҳар як бинандаро хира месозад. Боғи марказии ноҳия, ки аз се тарафаш маҳкам аст, ба ғайр аз як ошхона ва хонаи саққобозӣ, ки аз давраи шуравӣ мерос монда буд, ягон ҷои ҷалбкунанда надорад. Замоне дар ин ҷо воситаҳои гуногуни атраксионӣ фаъолият мекард ва имрӯз дар ҷои он майдони хурди футбол сохтанд. Худ қазоват намоед, боғи фарҳангӣ дорои майдони гуштингирӣ, валейбол, баскетбол ва футбол мебошад, пас ҷои ҷалбкунандаи он куҷост? Ба ғайр аз коркунони боғ ягон кас вориди он намегардад. Ҳайфи чунин боғ.

Тамошои кучаҳои шаҳраки Ховалинг ба чароғҳои замонавӣ, ки истеҳсоли хитоӣ мебошанд, насб карда шудааст. Дар бунёдкории ноҳияи Ховалинг ҳиссаи соҳибкорон назаррас аст. Давоми се-чор соли охир мансабдорону соҳибкорони ноҳияи Восеъ кучаҳоро ба номи бобою падарашон гузоштанд, ки боиси норозигии сокинонаш гашта буд, аммо садои онҳоро ҳеҷ кас гӯш накард. Дар охир ба чунин хулоса омаданд, агар ҳамин тавр рафтан гирад, дар оянда номҳои Сино, Рудакӣ, Фирдавсӣ, Навоӣ ва монанди инҳоро ба номи модару холаҳояшон, ки бисёр « хизмат» карданд, мемонанд. Чи илоҷ ҳамин хел замона омадааст, ақаллан дар ободии он ҳиссагузор бошанд, ба чунин хулоса омаданд, сокинони куча.

Вақти он аст роҳбарони ноҳияи Восеъ рафта аз таҷрибаи Мирзозода Нурулло ибрат гиранду нисбати вазифаи худашон масъулиятман бошанд.

Тавре дар суҳбат раиси ноҳия иброз намуд:

-Дар заминаи Амри Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 22.05.18, №АП-1059 «Барномаи рушди корҳои ободонию бунёдкориҳо дар давоми солҳои 2018-2021, оид ба омодагӣ ба ҷашни 30-солагии истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳия гардида , мавриди иҷро қарор дода шудааст. Аз он ҷумла дар маркази ноҳия дар масофаи 2,4 гектар замин ба маблағи 2,5 млн сомонӣ боғи фарҳангию истироҳатӣ бунёд менамоем. Дар мавсим зиёда аз 29,5 ҳазор дарахтони мевадиҳандаю сояафкан ва ҳазор бех гулу буттаҳои ороишӣ шинонидем. То ҷашни 30-солагии истиқлолият як қатор нақшаҳои назаррасе омода намудем ва дар оянда бо дастгирии фарзандони саховатпешаи ноҳия инҳоро амалӣ мегардонем. 

Мо боварӣ дорем, он бунёдкориҳое, ки шумо дар ноҳия карда истодаед, боиси таҳсини мардум айни ҳол гаштааст ва дар оянда ҳам низ шуморо ҳеҷ гоҳ мардуми шарифи Ховалинг фаромуш намекунанд.

Рӯзимади Тоҳир

Хонданд 426
Алифбои зиндагии генерал Азимов

Нақши ҳар инсон дар ҷомеа ва эътибори ӯ дар байни мардум ба андозаи кор ва  амали некаш баҳогузорӣ карда мешавад. Ташаккули маънавии инсон ва камолоти ахлоқии ӯ низ то расидан ба ҳадди шахсияти комил аз дунёи ботинӣ, ният ва ҳадафи ҳаётиаш вобаста аст. Дар ин раванд таъсири муҳити оила, шеваи тарбияи волидайн ва омӯхтаҳои худи шахс аз лаҳзаи шинохти худ то даргоҳи мактабу донишгоҳ ва баъдтар дар тӯли зиндагии мустақилона ва таҷрибаи корӣ нақши ҳалкунанда доранд. 

Ҳамин маъниро Амирқул Насимович Азимов барои худ масири зиндагӣ интихоб карда, тарҳи рӯзгори оилавӣ ва корномаи хидматиашро дар ин асос поягузорӣ намудааст. Аз ин ҷост, ки  ҳамагон ӯро ҳамчун инсони бомаърифат, ҳуқуқшинос, муфаттиши варзида, ходими намоёни давлатӣ ва шахсияти бошараф мешиносанд.

Азимов кори худро ба ҳайси муфаттиши прокуратураи шаҳри Душанбе оғоз намудааст. Ҳанӯз дар даврони донишҷӯӣ, таҷрибаомӯзӣ ва ҳамкорӣ бо мақомоти прокуратура ӯ малакаи ибтидоии фаъолиятро дар соҳаи тафтишот, кушодани гиреҳи ҷиноятҳоро ба хубӣ аз бар карда буд. Вақте  бевосита ҳамчун муфаттиш ба кор оғоз намуд, бо қатъияти том ва  нияти пуразм кӯшиш менамуд, то аз муфаттишони варзида асрору нозукиҳои ин пешаи мушкил ва масъулиятталабро фаро гирад. 

Ӯ дар таҳқиқу тафтиши парвандаҳои махсусан муҳим ҷузъитарин омилу шароитро ба назар гирифта, дилхоҳ масъаларо соатҳои дароз дар мизони ақл бармекашид ва хулосаи холисона мебаровард. 

Иштирок ва саҳмгузорӣ дар тафтиши парвандаҳои махсусан муҳими дорои хусусиятҳои ҳархела, ки дар шароитҳои хос таҳти омилҳои муайян аз ҷониби ашхоси вобаста ба гурӯҳҳои ҷиноятпешаи табақаҳои гуногуни ҷомеа содир шуда буданд, бо гузашти замон шахсияти Амирқул Азимовро комилтар, доираи мафкура, шинохти инсонии ӯро бовусъат ва диду назарашро амиқу мӯшикофтар намуд. Дар он солҳои ҳукуматдории шӯравӣ, дар мақомоти прокуратура  ӯ ҳамчун мутахассиси миллие ба камол расид, ки аз ҳар нигоҳ дар мавқеи касбии худ муносибу арзанда ва ифтихорофарин буд. 

Чеҳраи воқеии ҳар як инсон аз диди ҳамкорону дӯстони ӯ  ба таври равшан ҳувайдо мегардад. Собиқ вазири амнияти ҷумҳурӣ  генерал – лейтенанти мустаъфӣ Саиданвар Камолов манзалати инсонӣ ва тавонмандиҳои касбии Амирқул Азимовро чунин ба қалам додааст:

 - Таҳқиқу тафтиши парвандаи марбут ба ҳаводиси баҳманмоҳи соли 1990  даричаи одамият ва касбияти волои ин инсони саропо тамкину заковатро ба рӯям боз намуд. Он замон дар вазифаи сардори шӯъбаи тафтишотии мақомоти бехатарии давлатии ҷумҳурӣ ифои вазифа доштам, Амирқул Насимович мақомоти прокуратураро намояндагӣ мекард. Чун парвандаи воқеаҳои баҳманмоҳ оғоз  шуд, барои таҳқиқи мунсифонаи он муфаттишони чандин мақомоти ҳифзи ҳуқуқ дар якҷоягӣ кор мекардем. Ҳамкории наздик чеҳраи воқеии инсонро рӯнамо мекунад. Ҳангоми таҳқиқи парвандаи баҳманмоҳ барои ман ҳамчун шахсе, ки нисфи зиёди умрамро дар мақомоти бехатарӣ сипарӣ мекардам, ҳар амалу рафтори Амирқул Насимович як саҳфаи тоза, панди зиндагӣ ва сабақи омӯзанда буд. Ҳар қадар дар доираи як ҳайат корҳои тафтишотиро пеш мебурдем, ҳамон андоза ба фазилати фарқкунанда, ғановати афкору  умқи назар ва зеҳни пурмаънии ӯ боварӣ ҳосил менамудам.

Ба ҳамагон маълум, ки дар замони ҷанги дохилии Тоҷикистон минтақаи имрӯзаи Рашт макони аз ҳама ноамнтарин ва маркази асосии даргириҳои мусаллаҳона ба ҳисоб мерафт. Аз ин рӯ, Сарвари давлат роҳбарии комиссияи ҳукуматии ба эътидол овардани авзоъ дар минтақаи мазкурро ба ӯҳдаи Амирқул Азимов вогузор карданд.  

Воқеан,  роҳбари дурандеши Тоҷикистон дар интихоби Амирқул Насимович ҳамчун сарвари ин комиссия хато накарда буданд. Зеро  Азимов  шуҷоати бемисл нишон дода, ҷони худро дар хатар монда, чанд маротиба барои музокирот, озод намудани асирон ва гаравгонҳо, инчунин муътадил намудани вазъият ба навоҳии минтақаи Рашт баҳри таъмини амнияту ҳаёти осоиштаи мардуми ин гӯшаи Тоҷикистон саҳми намоён ва таърихӣ гузошт. 

Генерал – майори мустаъфӣ Худойқул Ҳамроқулов, ки дар гузашта раиси кумитаи гумрук ва муовини вазири амният буд, аз матонату фидокории Амирқул Азимов дар лаҳзаҳои барои давлати ҷавони мо фоиҷиабор мегӯяд, ки « соли 1996  ҳамроҳ бо Амирқул Азимов  ва ҷонишини вақти вазири корҳои дохилӣ С.Лоиқов ба мавзеи «Дупула», воқеъ дар сарҳадоти ноҳияҳои имрӯзаи Нуробод ва Рашт, тавассути чархбол сафар намудем. Хати дифоии байни қувваҳои ҳукуматӣ ва мухолифин он вақт аз ҳамин мавзеъ  мегузашт. Мақсади сафар ба он ҷо додани  дастур ба  қувваҳои ҳукуматӣ ва нагузоштани ҳаракати яроқбадастони мухолифин ба самти шаҳри Душанбе буд. Чархболи мо дар вақти бозгашт ба сӯи Душанбе бо сабаби оташкушоӣ аз замин қариб буд, ки ба садама дучор гардад. Аммо танҳо бо талаби қотеъона ва хунсардонаи А. Азимов сарнишин бе нишастан ба замин бо як маҳорати хоса чархболро ба фурудгоҳи пойтахт расонид».

Ҷойи дигар Худойқул Ҳамроқулов он рӯзҳои вазнинро ба хотир оварда, навишта буд, ки  «солҳои 1997 - 1999  ба ҳайси муовини вазири амният ҳамчун масъули  мақомоти бехатарии навоҳии водии Рашт ифои вазифа менамудам ва ба хотири таҳкими сулҳу амният ва ёрӣ ба ҳайати шахсии шӯъбаҳои мақомоти амнияти гурӯҳи ноҳияҳои водии мазкур ба он ҷо сафарҳои хидматӣ доштам. Бори аввал таҳти  роҳбарии котиби вақти Шӯрои амнияти Ҷумҳурии Тоҷикистон Амирқул Азимов, ҳамроҳ бо  ҷонишини вақти вазири корҳои дохилии кишвар Д.Булбулшоев, инчунин роҳбари Нерӯҳои сулҳхоҳи Федератсияи Русия дар Тоҷикистон ба ноҳияи Тавилдара (Сангвори имрӯза) сафари хидматии мо сурат гирифт. Мақсад аз сафар озод намудани зиёда аз 800 нафар асирон аз ҳайати шахсии Қувваҳои мусаллаҳ ва мақомоти  ҳифзи ҳуқуқи Тоҷикистон аз дасти  мухолифин буд. Дар давраи аввали музокирот 120  нафар аз асирони номбурда озод ва ба  шаҳри Душанбе баргардонида  шуданд. Ҳангоми бозгашт дар наздикии деҳаи Қалъаи Дашти ноҳияи Файзобод қувваҳои сиёҳкор хостанд мо ва асирони озодшударо тавассути минагузории пули мошингузар тарконанд. Аммо бо ахбороти саривақт ба дастовардаи мақомоти дахлдор ин амали душманона пешгирӣ карда шуд ва мо ҳама солим мондем. Дар маҷмуъ, бо мақсади ба эътидол овардани вазъ ва озод намудани тамоми асирон якчанд маротиба бо сарварии Амирқул Азимов ба гурӯҳи навоҳии Рашт сафар доштем. 

Дар урфият мегӯянд, ки одамро дар сафар мешиносанд. Ин гуфта воқеият дорад. Дар ин сафарҳо ба минтақаи он вақт ноамну хатарноки ҷумҳурӣ ба матонат, диловарӣ, ҷасорат ва соҳиби қобилияти баланди ҳалли низоъ ва пешбурди мусолиҳа  будани  Амирқул Азимов эътимоди калон пайдо намудам.  Дар ҳолатҳои зикршуда ва мавридҳои дигар низ Амирқул Азимов бо такя ба фазилатҳои баланди инсонӣ, адолатхоҳона ва ҳақиқатҷӯёнаи хеш саломатӣ, қадр ва амнияти одамонро дар мадди аввал мегузошт».

Нақши  Амирқул Азимов  инчунин дар  ҳалли қазияи  пурсарусадои ба хоки Тоҷикистон ворид шудани Ҳоҷиев Ҷумъабой (машҳур бо лақаби Ҷумъаи Намангонӣ),  силоҳбадастони ӯ ва гурезагон аз давлати ҳамсоя (зиёда аз 2000 нафар), инчунин бо роҳи сулҳомез аз ҳудуди кишварамон берун намудани онҳо, аз асораташон озод кардани шаҳрвандони ҷопонӣ ва як генерали қирғиз басо бузург буда, ҷойи таъкиди хос ва қадрдонии арзанда мебошад. Ин амалиёти ҳаётан барои Тоҷикистон муҳим таҳлил, вақт ва навишти алоҳидаро тақозо мекунад. 

Теъдоди  дӯстони Амирқул Азимов бешуморанд. Яке аз онҳо генерал – майор Аҳтамшоҳ Саидшарипов, ки дар вазифаҳои гуногуни роҳбарикунандаи мақомоти амнияти ҷумҳурӣ кор карда истодааст, дар бораи Амирқул Азимов чунин мегӯяд, ки «ин марди соҳибирода дар миёни дигар ҷонфидокорони Ватан аз рӯзҳои аввали ба даст овардани истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон саҳми арзандаи худро дар устувории ҳукумати қонунӣ, мустаҳкам намудани шохаҳои сохти давлатдории навташкилшуда, махсусан солҳои ҷанги шаҳрвандӣ ва баъд аз он гузошт. Амирқул Насимович дар лаҳзаҳои басо ҳассос, мушкилу вазнини тақдирсози миллати тоҷик, ки кишвар дар оташи алангаи душманону бадхоҳон қарор гирифта буд, вазифаҳои муҳими сатҳи давлатиро дар партави амру супоришҳои Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сарбаландона иҷро мекард. Ӯ тамоми малакаю маҳорати касбӣ, хислатҳои шахсии худро ба мақсади дар сатҳи баланд иҷро кардани вазифаҳои гузошташудаи роҳбари давлат истифода мебурд, то дар иҷроиши онҳо ба натиҷаҳои дилхоҳ расад».

Амирқул Азимов ҳангоми иҷрои ӯҳдадориҳояш дар вазифаҳои масъул, аз ҷумла сардори Раёсати тафтишоти ҷиноятҳои махсусан муҳими Прокуратураи ҷумҳурӣ, яке аз роҳбарони Фронти халқӣ, муовини Вазири корҳои дохилӣ, Прокурори  генералӣ,  Котиби Шӯрои амнияти ҷумҳурӣ ва раиси Кумитаи тартиботи ҳуқуқӣ, мудофиа ва амнияти Маҷлиси намояндагони Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамеша ба истифодаи таҷрибаи ғанӣ ва малакаи касбии тӯли солҳо ҳосилкардааш такя намуда, содиқона ва  фидокорона, бо ростқавливу поквиҷдонӣ барои ободии Ватан ва саодати ҳамватанон хидмати сазовор анҷом  додааст.

Фаъолияти хидматии Амирқул Азимов дар ҷодаи таҳкими ҳамкориҳои  байналхалқии Тоҷикистон бо кишварҳои дӯст ва созмонҳои шарик дар самти густариши робитаҳои амниятӣ, мудофиавӣ ва  парлумонӣ  низ назаррас буда, яке аз шохаҳои муҳими кору амали вазифавии ӯро ташкил медод. 

Заҳмату саҳмгузориҳои бо дасту дили пок анҷомдодаи Амирқул Азимов бо ифтихорномаи фахрии Президиуми Шӯрои Олии Ҷумҳурии шӯравии сотсиалистии Тоҷикистон, ду орден ва зиёда аз даҳ нишони Ҷумҳурии Тоҷикистон, ордени «Шараф» - и Федератсияи Русия, ва ду ифтихорномаи фахрии Созмони аҳдномаи амнияти дастаҷамъӣ қадршиносӣ карда шудаанд. 

Ҳоло дар остонаи 70 – солагии Амирқул  Азимов зикр кардан аз рӯи адолат аст, ки ӯ яке шахсиятҳои калидӣ дар роҳи барқарор намудани низоми ҳокимияти конститутсионӣ ба шумор рафта, ба нафъи осоиши мардум ва ҳифзи дороиҳои миллӣ танҳо бо роҳи пешгирии низоъ ва даргириҳои давомдор саҳм гузошта, ба пояи ақлу хирад салоҳи кор ҷуста, ҳамсафу ҳамқадами Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, инсони худогоҳ ва  обрӯманду  соҳибмактаб  мебошад. 

 

Эркин  Муҳиддинов,

собиқадори  мақомоти  амният,

генерал – майори  мустаъфӣ

Хонданд 534
Хуршеди Истиқлол беғуруб бод!

 “Мову Шумо дар даврони соҳибистиқлолӣ борҳо марҳалаҳои мушкилу сангинро паси сар намуда, аз ҳолатҳои бисёр вазнин сарбаландона баромадем, аз ҷумла, хатари нестшавии давлат ва парокандашавии миллатро бартараф кардем ва ба пешрафти давлату ҷомеа муваффақ шудем.”

 (Эмомалӣ Раҳмон).

Пас аз заволи давлати бузурги Сомониён, ки тоҷиконро муттаҳид ва рушди илму адаб ва забони миллиро таъмин намуда буд, миллати соҳибтамаддуни мо солҳои тӯлонӣ аз шавкати давлатдории миллӣ бебаҳра монд.

Пас аз таҳаммули ҳазорон дарду ранҷи таърих билохира 9 сентябри соли 1991 Тоҷикистон соҳиби Истиқлолияти давлатӣ гардид ва зарур буд, ки ҳамаи мо сарҷамъонаи баҳри эъмори давлатдории миллӣ талош варзем. Мутаассифона, бо ҷурми мухталифи нофаҳмиҳои сиёсӣ, ки ба хоҷагони дохилию хориҷӣ такя мекарданд, дар ҷамъияти мо нооромиҳо сар зада, сабабгори заиф шудани пояҳои давлатдорӣ, аз фаъолият бозмондани аксар сохтору мақомоти давлатӣ ва ҳатто шурӯи ҷанги шаҳрвандӣ гардиданд. 

Таърих он ҳама даҳшату кирдорҳои ноҷавонмардона ва қатлу куштори шаҳрвандони бегуноҳро дар солҳои аввали соҳибистиқлолӣ аз ҷониби душманону бадхоҳони миллат, ки супоришҳои хоҷагони хориҷии худро иҷро мекарданд, аъмоли экстремистӣ ва терористӣ эътироф карда, маҳкум намудааст. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин маврид хеле дурусту оқилона фармудаанд: “Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки ҳанӯз солҳои навадуми асри гузашта даврони фоҷиабори муқовимат ба экстремизм ва терроризмро аз сар гузаронида, дар ин роҳ даҳҳо ҳазор талафоти ҷонӣ дода буд, ҳамеша дар сафи пеши мубориза  бо ин зуҳуроти даҳшатноку нафратовар қарор дорад.”

Дар чунин даврони сарнавиштсоз, ки хатари парокандагию заволи аркони давлат моро таҳдид мекард, нафаре лозим буд, ки Хуршеди Истиқлолиятро аз зери абрҳои тираи ҷаҳолату маҳалгароӣ ва мансабхоҳӣ берун оварад. Маҳз дар чунин лаҳзаҳои тақдирсоз фарзанди фарзонаи миллат, шахсияти ҷасуру донишманд Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун ҳадяи илоҳӣ ба миллати тоҷик зимоми давлатро ба даст гирифт. Аввалин сухане, ки ӯ гуфт ин буд: “Ман ба шумо сулҳ меорам!” Ин ҷумла дар худ як ҷаҳон маънӣ дошт ва ба қалби миллионҳо тоҷику тоҷикистонӣ нури умед бахшид. Сулҳ овардан, яъне якпорчагию истиқлолият ва иттиҳоди миллиро таъмин намудан, инфрасохтори давлатиро барақарор ва рушди соҳаҳои хоҷагии халқро  суръат бахшидан, дар маҷмуъ шароити беҳтари зиндагии мардумро аз нав сохтан фаҳмида мешуд. 

Таърихи 27-солаи Истиқлолияти давлатӣ исбот намуд, ки ин марди шариф тавонист, Истиқлолият ва ягонагии миллату давлатро ҳифз кунад, Ваҳдати миллиро асос гузорад, пояҳои фалаҷгаштаи ҳокимиятро барқарор кунад, рушди соҳаҳои мухталифи хоҷагии халқро суръат бахшад ва дар маҷмуъ барои сокинони мамлакат шароити зиндагии садҳо маротиба беҳтару хубтарро фароҳам оварад.

Бунёди нерӯгоҳҳои барқи обии хурду бузург ва нақбу роҳҳои пайвандгар, таъсиси корхонаҳои гуногун, сохта ба истифода додани садҳо мактабу беморхона, донишгоҳу донишкада ва марказҳои илмию фарҳангӣ, симои нав касб кардани пойтахт ва ҳамаи шаҳру навоҳии мамлакат ва аз ҳама муҳим тарбияи насли худогоҳу ватандӯст аз ҷумлаи неъматҳои пурфайзи Истиқлолияти давлатӣ ва сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад. Ин ҳама дастоварду пешрафт ва рушди рӯзафзуни мамлакат ба мо итминон мебахшад, ки Хуршеди Истиқлолияти давлатии мо беғуруб ва файзу баракати он беинтиҳост. Пас ҳамаи мо, махсусан насли даврони Истиқлолро зарур аст, ки ба қадри чунин неъмати бузург бирасем ва аз доштани озодию иттиҳод шукргузорӣ намоем.

Иззатуллозода Акобир Қурбон,

прокурори ноҳияи Мастчоҳ

Хонданд 484

Меҳрномаи Тоҷикистон

Сен 08, 2018
Хонданд: 366
Меҳрномаи Тоҷикистон

Намодҳо ва нишонаҳои тараққӣ ва пешрафти Тоҷикистони бостонӣ, ки ёдгори гаронбаҳое аз Хуросони бузург ва Сомониёни тоҷик мебошад, баъд аз истиқлоли тиллоии ин кишвар ва родмардиҳову ҷонбозиҳову кӯшишҳои барҷастаи пешвои муҳтарам, раиси ҷумҳури мардумӣ ва хирадманди Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо ёрии давлатмардон ва халқи қаҳрамони ин кишвар, рӯз ба рӯз барҷастатар ва намоёнтар мегардад. Дар воқеъ, баъд аз ҷанги хонумонсӯз ва вайронгари шаҳрвандӣ, ки Тоҷикистони азиз дучори балоҳо ва сахтиҳои бисёре гашт ва то марзи фурупошӣ пеш мерафт, аммо бо тадбир ва хиради пешвои миллат ва халқи қаҳрамону далеру шуҷоъи ин кишвар тавонист нақшаҳои кӯрдилон ва хоинон ва наҳзатҳои зиддимардумӣ ва иртиҷоӣ ва сиёҳро нақши бар об кунад ва дар натиҷа, парчами ковиёнии халқи ориёии тоҷик ҳамчун шоҳине дар осмон парвоз намуд, ки то имрӯз мардуми ҷаҳон ба сарвари давлат ва миллати бузургвори Тоҷикистон ба дидаи шаҳомату шуҷоат ва хираду эҳтироми бештаре менигаранд.

Дар ин росто, ин кишвари бостонӣ, инак аз кишварҳои мутараққии ҷаҳон гашта ва иртибототи сиёсӣ, иқтисодӣ, беҳдоштӣ, кишоварзӣ, фарҳангӣ ва технологӣ бо бисёре аз кишварҳои пешрафтаи ҷаҳон ва минтақа барқарор кардааст. Ва ҷаҳон инак ба ин кишвари ҳуқуқбунёд ва дунявӣ ва демукросӣ аҳамияти шоёне медиҳад. Агар нигоҳе воқеъбинона ва одилона ба ин кишвар бавижа, баъд аз ҷанги шаҳрвандӣ ва оғози истиқлол ва сулҳ бияндешем, мебинем, ки Раиси ҷумҳури муҳтарам дар воқеъ, гуристонро таҳвил гирифт ва инак гулистонро ба Тоҷикистону халқи наҷиб бузургвор ва меҳанпарасти ин кишвар ҳадя кардааст. Ва аз назари созандагӣ, умрону ободӣ, таъсиси корхонаҳо, ҷодасозӣ, мудерниза кардани кишоварзӣ, таъмини озуқаворӣ, таъсиси ниҳодҳои омӯзишӣ ва фарҳангӣ, аз боғча то донишгоҳҳо, эъзоми донишҷӯён ба хориҷи кишвар, таваҷҷуҳ ба асолатҳои бостонӣ, ва фарҳангу ҳунар, шеъру мусиқӣ ва таваҷҷуҳ ба рушанфикрону шуарову нависандагони маҳбуб ва бузурги тоҷик ва садҳо пружа ва тарҳҳои дигар аз иқдомоти тиллоиву муфид ва корсоз ва чашмгири ин пешвои гиромӣ ва мардумӣ мебошад. Ва рифоҳ ва амнияту осоиш дар ҷой-ҷои ин кишвари бостонӣ комилан ба чашм мехӯрад.

Инак, дар идомаи ин гуна иқдомоти рифоҳӣ ва муфиду муассир, мири донову хирадманд,кордон ва хоксору фурутани Душанбе-пойтахти Тоҷикистон шоҳиди бозсозиҳои роҳҳо, ҷодаҳо, марокизи тафреҳӣ, таълимӣ, поркҳо, сохтмонҳо, гулкориву дарахткорӣ, эҷоди майдончаҳои варзишии маҳаллӣ, таваҷҷуҳ ба зебоӣ ва беҳдошти шаҳр, корҳои бисёр арзанда ва шоистае анҷом додааст. Дар воқеъ, ин мири ҷавони шаҳр, ки саршор аз хоксориву фурутанист бо шӯру шавқи тоҷиконаи бисёр ҳамроҳ бо кордонӣ ва барномарезиҳои бисёр дақиқ тавонистааст дар муддати бисёр кӯтоҳе гулистони падарро густариш диҳад, ба тавре ки гардишгарон ва сайёҳони хориҷӣ бо вуруд ба ин шаҳри зебо дучори ҳайрату тааҷҷуб мешаванд ва ба ситоиш ва таҳсини мири шаҳр ва дигар коргузорон ва хидматкорони азизи тоҷик, забони ситоиш мегушоянд ва пешвои муҳтарам ва фарзанди далер ва кордонашро ба дидаи эҳтиром менигаранд. Бидуни ҳеҷ гуна шакку тардиде метавон гуфт аз замоне, ки Рустами Эмомалӣ мири шаҳр гаштааст, меъморӣ ва муҳандисии навин ва мудерне бо стандартҳои ҷаҳонӣ дар ин шаҳр анҷом шудааст. Ва корҳои асосӣ ва бунёдӣ дар сохтор ва зерсохтори пойтахт ба беҳтарин ваҷҳи мумкин сурат гирифтааст, ки ин амр муҷиби фахру мубоҳоти ҳамаи тоҷикони азиз ва қадршинос бавижа, мардуми Душанбе мебошад. Ва чунончи, муқоисае миёни шаҳрдорони кишварҳои минтақа сурат бигирад, мири Душанбе яке аз беҳтарин шаҳрдорон ва коргузорони намунаи минтақа мебошад. Ҷои умеду умедвории бисёр аст, ки дар ояндаи наздик шаҳри Душанбе ба унвони беҳтарин ва зеботарин пойтахтҳои минтақа ва Осиёи Миёна ба ҷаҳониён муаррифӣ шавад ва дигар кишварҳои минтақа аз назари зебоӣ ва тараққиву тавсиаи умрониву ободии ин шаҳр сабақ биёмӯзанд.

Дар хотима ба поси роҳбари арҷманд ва мардуми сарбаланду заҳматкаши тоҷику Тоҷикистон дар арафаи Рӯзи Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон шеъре ҳамчун “барги сабзе туҳфаи дарвеш” тақдими ин Пешво ва мардуми озодаву созанда мегардад.

 

Набошад ошиқе ҳамхӯи тоҷик

Пешкаш ба азизони бостонӣ ва ҳамватанони остониам-мардуми шарифи Тоҷикистон.

 Ҳамвора гул фишонам рӯи Тоҷик,

Бибӯсам чеҳраву абрӯи Тоҷик.

Нишон аз Рустаму Гударзу Бежан

Бигирам то биёям сӯи тоҷик.

Забони поки Фирдавсӣ бимондаст,

Ба майдони фасоҳатгӯи Тоҷик.

Забони дилнишин шеъри шакарвор

Шаробу шарбати ҷодӯи Тоҷик.

Бинӯшӣ шири шеъри Рӯдакиро,

Шавӣ чун Айнии хушгӯи Тоҷик.

Зиҳӣ маҳди тамаддун хонаи ишқ

Шавӣ ошиқ зи атру бӯи Тоҷик.

Ба тан пӯшида бабри Рустами Зол

Бинозам ғайрату бозӯи Тоҷик.

Диле к-аз ғам бувад нолону гирён

Шифо ёбад зи ҷондорӯи Тоҷик.

Зи обу офтобу хоку оташ

Набошад ошиқе ҳамхӯи Тоҷик.

Ба хуни Ориёву ҷони Эрон

Бувад маънус по то мӯи Тоҷик.

Дилу ҷонҳо ҳамеша навбаҳор аст

Шақоиқ бишкуфад аз ҷӯи тоҷик.

Тилои тоҷи истиқлоли Сомон,

Дурахшад бар сари минӯи Тоҷик.

Бинозам “Тоҷи” шеъру тахти шоир

Хушо донову донишҷӯи Тоҷик.

 

Диёри меҳр

 Ин ҷо, ки диёри Тоҷикон аст,

Мерос зи насли Ориён аст.

Ин ҷо, ки бувад кони муҳаббат,

Сарчашмаи ишқу нури ваҳдат.

Ин ҷо, ки диёри шоирон аст,

Шеъру ғазалаш ба дил равон аст.

Девони ғазал шақоиқи шеър,

Атри дили ман зи Лоиқи шеър.

Ин ҷо, ки нишони Ориён аст,

Поянда ливои Ковиён аст.

Ин ҷо, ки бувад чу сарви озод,

Фирдавси барину хурраму шод.

Ин ҷо, ки сарои ошиқон аст,

Маъшуқи ман асту ҷони ҷон аст.

Ин ҷо, ки бувад шеъру тарона,

Ушшоқи ҷавон ба ҳар карона.

Ин ҷо, ки нишони Ковиёнист,

Ишқи Ватан асту ҷонфишонист.

Ин ҷо, ки баҳори бехазонаст,

Гулбонгу навои ошиқонаст.

Ин ҷо, ки намоди Митрагон аст,

Чун дайри муғони тоҷикон аст.

Наврӯзи хуҷастааш ҷаҳонист,

Ҷамшед Каёну ҷовидонист.

Ин ҷо дили ман зи ман рабуданд,

Сад ишқ ба ишқи ман фузуданд.

Ҷону дили ман бигашта шайдо,

Маҷнун шудаам ба кӯи Лайло.

Ин ҷо дили ман асири ишқ аст,

Ҳам дайри муғону пири ишқ аст.

Ин ҷо дили ман гузида манзил,

Ишқаш наравад зи ҷону аз дил.

Даҳ сол ба хоки поки тоҷик,

Маст аз майи ҷому токи тоҷик.

Нозам ба ҷаҳон ба ишқи тоҷик,

Зинда ба равон ба ишқи тоҷик.

Сад шукр, бигӯямаш ба ҷонам,

Чун чашми ман асту ҳам равонам.

Байту ғазалаш ба дил бихонам,

Ҷӯяндаи ҷӯи Мулиёнам.

Ҳам давлату миллаташ сарафроз,

Парвозкунон уқобу шаҳбоз.

Шеъру суханам ҳамеша тоҷик,

Мурғи чаманам ҳамеша тоҷик.

 

Сарви ноз

Тоҷикистон, эй арӯсу сарви ноз,

Ошиқам бар ту зи дигар бениёз.

Рӯзу шаб бӯса занам бар хоки ту,

Ошиқам бар ишқу меҳри поки ту.

Эй Ватан, ту риштаву ман сӯзанат,

Тору пудам ҷомаи сабзи танат.

Хоки ту заррина бошад ҳар замон,

Фахри ту тобон бувад дар ду ҷаҳон.

Чун бимирам бишнавам номи туро,

Дам ба дам нӯшам майи ҷоми туро.

Рӯдакӣ, Синову Розӣ аз ту бод,

Айниву Лоиқ ҳам аз маҳди ту зод.

Эй Ватан, эй хоки ту ҷону дилам,

Номи ту доим бирӯяд аз гилам.

Парчамат дар осмонҳо сарфароз,

Мекунад парвоз чун шоҳину боз.

То абад поянда истиқлоли ту,

Дар ҷаҳон тобанда зарринболи ту.

Фахри тоҷикон бувад аз номи ту,

Тоҷи Сомон ҷовидон бар боми ту.

Бӯи ҷӯи Мулиён аз хоки ту,

Меҳри Раҳмон ҷони оташноки ту.

“Тоҷ” менозад, ки дар оғӯши туст,

Масти ишқ аз бонги нушонӯши туст.

 

Гулбонги истиқлол

 

Симурғ, ки парри ӯ ба назди Зол аст,

Рамзеву нишонае зи истиқлол аст.

Хуш бош дар ин ҷаннати пурсоқиву ҳур,

Ҳолӣ, ки туро давлати зарринбол аст.

 

*  *  *

Бӯи хуши ин хок зи истиқлол аст,

В-ин “Модари май-ток” зи истиқлол аст.

Бо Зуҳраи чангӣ, фалаки Давлат хон,

Гулбонги тараб зи ноки истиқлол аст.

 

*  *  *

Ҷонон ҷону ҷони ҷаҳон истиқлол,

Тоҷи сари ҳар пиру ҷавон истиқлол.

Сарв асту сарафрозу суруд асту сурур,

Ҳамвора баҳори бехазон истиқлол.

 

*  *  *

Биншину бинӯш ҷоме аз истиқлол,

Хуштар набувад номе аз истиқлол.

Гар ишқи Ватан дориву ошиқ бошӣ,

Модом, чӣ хушкомӣ аз истиқлол.

 

*   *   *

Бар гардани ишқ дасти истиқлол аст,

Ошиқ чӣ кунад, ки масти истиқлол аст.

Май нӯш ба фасли ваҳдату озодӣ,

Ҳар ҳуру парӣ ба шасти истиқлол аст.

 

*  *  *

Тоҷи сари Сомон зи истиқлол аст,

В-ин раҳмати Раҳмон зи истиқлол аст.

Шукронаи ҳақ кунеду ошиқ бошед,

Шеъри тари ошиқон зи истиқлол аст.

 

*  *  *

Ин хонаи обод зи истиқлол аст,

В-ин миллати озод зи истиқлол аст.

Бо чангу рубоб хон ту шеъри тоҷик,

Ин шавкату ин дод зи истиқлол аст.

 

*  *  * 

Дар синаи ишқ номи истиқлол аст,

В-ин мастии ҷон зи ҷоми истиқлол аст.

Тоҷик агар сарви сиҳӣ шуд ба ҷаҳон,

Аз қомату аз қиёми истиқлол аст.

 

*  *  *

Фарҳангу шараф зи номи истиқлол аст,

Шодию тараб зи коми истиқлол аст.

Гар мастии ишқ хоҳию озодӣ,

Бархезу биё, ки ҷоми истиқлол аст.

 

*  *  *

Фирдавси барини ошиқон истиқлол,

Рахшанда чу хуршеди ҷаҳон истиқлол.

Тоҷик, ки чун Рустами Дастон шудааст,

Додаст ба ӯ тиру камон истиқлол.

 

Муҳаммадризо Тоҷдинӣ, шоир, нависандавапажуҳишгариэрониимуқимиДушанбе

Хонданд 366
  •  << 
  •  < 
  •  1 
  •  > 
  •  >> 

Хабари-рӯз

Календар

« Ноябрь 2018 »
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

Минбари сардабир

  • симКАРта

    Дар ҳафтае, ки гузашт, дар шабакаҳои иҷтимоӣ ин калима аз…

Нигоҳи хос

Парадокс

Гуфтед? Мегӯянд! (№4
Саидмукаррам АБДУҚОДИРЗОДА, раиси Шӯрои уламо - Зиёда аз ин, тавассути тағйиру иловаҳое, ки ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№4
Саидмукаррам АБДУҚОДИРЗОДА, раиси Шӯрои уламо - Зиёда аз ин, тавассути тағйиру иловаҳое, ки ба ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№3
Бег САБУР, раиси Хадамоти алоқа:- Ман қарорамро бекор накардаам.Танз: Офарин ба Шумо, оғои Бег ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№2
Аскар ҲАКИМ, Шоири халқии Тоҷикистон:- Дар замони шӯравӣ мо асареро пайдо намекунем, ки дар ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№1
Абдуалим ИСМОИЛЗОДА, раиси шаҳри Қӯрғонтеппа Хонандаи беҳтарин- Кӯшиш мекунам ҳар рӯз лоақал ...

Назарҳо

Яндекс.Метрика

 

Яндекс.Метрика

 

© «Фараж», 2011-2018. Истифодаи маводи сайти мазкур танҳо бо иҷозати хаттии идора мумкин аст.

Нишонии идора: шаҳри Душанбе, хиёбони Саъдии Шерозӣ, 16, ошёнаи 8.
Сайт бо кӯмаки моддии Free Press Unlimited сохта шудааст.