.

Alternative flash content

Requirements

Get Adobe Flash player

Ҷомеъа

УБОЛАК

Фев 10, 2018
Хонданд: 466

Мо дар шаҳр зиндагӣ мекунем. Аз шаҳрӣ шуданамон ҳафт сол мешавад. Пеш дар қишлоқ иқомат доштем. Ҳамсояҳо, ки ҳаваси шаҳр карданд, мо ҳам по ба пои онҳо мондем. 

Шаҳр омада, дидем, ки касе ба касе кор надорад, ҳатто ҳамсояҳо якдигарро намешиносанд. Қишлоқ дигар аст: ҳар саҳар «қурутобгаштак» меравӣ, гову молата, ки ҳай кардӣ, дар сари пода яку дуро мебинӣ. Мардуми қишлоқ дарду ғами бисёр доранд: аз нарасидани ҳезуму кумур гап мезананд, аз қиматии барқ шиква мекунанд, онҳое, ки хӯроки чорпоёнашон тамом шудааст, аз тӯл кашидани зимистон гила пеш меоранд, аз гаронии нарху навои мағозаҳо алам мекафонанд. (Воқеан, мағоза чунон бисёр шудааст-ки... Дорою нодор ба «бизнес» машғул. Ё тавба! Хаёл мекунӣ, соҳиб сагашро намеёбад).
Хуб аст, ки дар шаҳр гоҳо ягон маърака меороянду чанд касро калла ба калла мекунанд. Гапзанию чақ-чақи бефоидаро хуш надоранд шаҳриҳо, чунки ҳама аз паси кору рӯзгор, ғами шикам дар мадди аввал меистад. Коргараш саҳар паи кор рафта, намози шом бармегардад, бекораш дар канори роҳ ё кунҷи як бино шишта, ба қавле «майда-чӯйда» мефурӯшаду рӯз мегузаронад.
Чаро шукрона накунем, ки ширинӣ ҳам дорад шаҳршинӣ! Ба умеди ҳамин шириниҳо гапи ҳамсари нозанинамро (нозанини солҳои аввали хонадоршавӣ дар назар аст) дар замин намонда, ба шаҳр кӯчидам. «Ҳеҷ чиз, ки наёфтем,- насиҳат кард ӯ,- пуфак харида дам мекунему фурӯхта рӯзамонро бе ғаму дард, бе чангу хок, бе бӯйи гову моли қишлоқ ба роҳат мегузаронем».
Дар маъракаҳои «чортан»-и шаҳр ҳамнишини марде шудем, ки қариб аз даҳанаш гап намебарояд, ба ҳадде одию хоксор, ки гӯё аз ин дунё набошад. Ҳамсояи рӯ ба рӯи мо ӯро «Бечора» ном гузошт. Ман «Мӯсичаи бегуноҳ» лақабаш мондам. Шахси чоруми маърака «Маланг» унвонаш зад. Марди олуфтаи ошёнаи дуюм, ки дар кадом идораи фарҳанги шаҳр кор мекардаасту табиати шӯх дорад, «Уболак»-аш гуфт. Хонаи Уболак дар ошёнаи нуҳуми бинои мо воқеъ будааст.
То ҳамин хабаре, ки аз шуниданаш ҳайрони зор мондем, дар бораи Уболак чизе намедонистем. Фаҳмиданиед, ки ин чӣ хабаре будааст, ки мо шунидем?
Ин хабар ба шаҳр, ба бошандагони даромадгоҳи №1-и бинои нуҳошёнаи паҳлуи тарабхона аз қишлоқ расид. Аслан хабарҳои хушу нохуш аз музофот паҳн мешаванд. Дар шаҳр, чӣ тавре шумо медонед, «касе ба касе кор надорад», ба қавли ҳамсари соҳибмаълумотам, «ҳар кас медонаду дави аспаш». Маълум шуд, ки Уболак аз ҳамон деҳаест, ки падару модари зани ман дар он ҷо иқомат доранд. Духтари холаи зани мо, ки бо ҳамсари Уболак пайванди хешӣ доштааст, гуфтааст, ки Алии хеши онҳоро, ки дар ошёнаи нуҳуми бинои назди тарабхона зиндагӣ мекард, қапидаанд. (Уболак Алӣ ном доштааст). Зани ман аввал афсӯси бисёр хӯрда, сонӣ бо чӣ гуноҳ «қапидан»-и Уболакро пурсон шудааст.
Хешдухтари зани мо ба воситаи телефони мобилӣ гӯшакӣ карда, «гап байни худамон монад» гӯён, гуфтааст, ки Алии ҳамсояи мо (яъне Уболак) бо 50 кило «доруи сафед» ба даст афтодааст. Э, офарин, қандата зан бо ҳамин дилу гурдаат Уболак! (Не! Астағфурилло. Пули «доруи сафед» дар баданат заҳр шавад Уболак-е, ту худат, як марди худмурдаи «норасид» ба ин корҳо даст мезадаӣ-ҳа??! Э, ҳаром мурӣ-е!).
Хабаррасон зани маро дилбардорӣ кардааст, ки аз ин гап «қади гарди орд» зиқ нашавад. «Дар пойи Алии хешамон хор намехалад. Мебинӣ, як ҳафта пас ҷавобаш медиҳанд. Охир бори якум нест-ку».
Одамро ҳиҷ шинохта намешудааст. Авлиётарин кас дар одамшиносӣ хато мекардааст. Алии хеши дури зани мо, ки «Уболак»-аш лақаб мондем, ба ифодаи зани ман «балои рӯйи олам будааст». Ӯ дар ошёнаи нуҳум, ба қавли ҳамсараш «намо-намо» карда мегаштааст. Муқими дигар ҷо будааст. Аслашро гирем, ҷойи зисти муқимӣ надоштааст: дар чор гӯшаи шаҳр хона харида, дар зодгоҳаш бинои сеошёнаи боҳашаммате бунёд карда будааст, ки шароити зисташ ҳазорҳо карат аз хонаҳои шаҳрӣ авлотар. Алӣ ба ғайри ҳамаи ин дову дастгоҳ дар канори дарёи Кофарниҳон дар масоҳати 6 гектар бӯстонсоро дошта, нисфи ҷангали Ромитро барои парвариши бузу гӯсфанд истифода мебурдааст. Чор аспи бузӣ, чор барзагови ҷуфтӣ доштааст. Ба тахмини хешдухтари зани ман, яъне ҳамсари Алӣ, шумораи моли майдааш ба 4 ҳазор мерасидааст. Бояд бе астағфуриллоҳ «қандаша занад» гӯем, чунки арзиш дорад. Хоксориаш як дунёст. Намедонам, гуфтан дуруст аст ё не, як хел одам дар вақташ фиси биниашро пок карда наметавонист, имрӯз фукаш дар деги осмон мерасад. Ҳавобаланд, ман-манӣ, пар-пар карда мегардад. Бо пули муфт ёфтааш даррав мошини хориҷӣ харида, ба рӯйи одамон ҳай мекунад-е. Аз гузаштааш заррае ёд намеорад. Ба милёндораш бошад, кас ҷуръати салом додан надорад. Дар даврони ошкорбаёнӣ пинҳон гӯем ҳам, бӯйи сир мехезад. Ҳамсояи мо (ҳамсояи падарӣ) дар деҳа, ба кори Уболак машғул аст. Инро як мо не, тамоми деҳа медонад. Мардум, ки донист, аз дусар гап ба боло мерасад. Мақомоти танобкаш бохабар мешаванд. Будагӣ гап, ҳақ талаб мекунанд. Албатта ӯ (ҳамсояи мо) ҳамаашро бароварда намедиҳад-ку. Пули бедарди миён, чӣ хосияте дорад, ки кам намешавад. Агар не, ҳамсояи мо ин қадар қасру кушкро бо кадом пул сохт? Ҳавобаландиашро намегӯед. Як рақам либосҳое мепӯшад, ки онҳоро аз ягон мағозаи шаҳр намеёбӣ. Сарулибосашро аз «Супермакет»-ҳои Москва мехаридааст. Рӯзе ба як ҳамсуҳбаташ гуфтааст: «Медонӣ, зеби сари ман (телпакашро дар назар дошта) чанд пул меистад?». Ва худ ҷавоб додааст: «Панҷ ҳазор доллар». Модоме «зеби сараш» чунин нарх дорад, палтои танаш понздаҳ ҳазор доллар будагист. Деҳа мактаби ҳалол надораду ин мардак сад ҳазор доллар сарф карда масҷид созонд. (Дар масҷиди бо пули ҳаром сохташуда намоз гузоштан дуруст бошад?). Масҷиди сохтаи ӯ оби гарму хунук дораду дар шафат ҳаммом. Пул ки дорад, хурду калон аз ӯ маслиҳат мепурсанд, дар маъракаҳо бологузар. Мардум тавалло мекунанд, ки раисии маҳалларо ба гардан гирад, розӣ намешавад. «Корҳои мо, ҳамдеҳаҳои азиз, ба ин саргардониҳо тӯғрӣ намеояд»,- мегӯяд бовиқор.
Дар ҷамъияти мо ин хел ҳавоидаҳанҳо кам набудаанд. Дина дар як газета хондам, ки як коркуни мақомоти абарқудрат (қудрати ин мақомот дар пулдории кормандони ӯст) як миллиону чандсаду чанд ҳазор доллари америкоии доштаашро барои рӯзи мабодо «ё аз бало ҳазар» зери девори бетонӣ пинҳон кардааст. Панҷ мошини садҳазордолларӣ ҳай мекардаасту ҳар рӯз се костуму се попӯшӣ иваз менамудааст. Инаш пӯшидатар, ки дар шаҳри Душанбе, он ҷое, ки ӯ зода шудааст, чил хонаи сеҳуҷрагию чорҳуҷрагӣ доштааст. Ҳамааш «бахайр», ҳамарӯза бо аҳли хонавода дар тарабхонаҳои овозадор ноштою хӯроки шом мехӯрдааст. Ба номи писари гаҳворагиаш дар Австрия бӯстонсаро доштааст. Дари дафтари корашро бо пой тела медодаасту бо зердастонаш урусӣ ҳарф мезадааст. (Инро ҳавобаландӣ не, кару фар мегӯянд).
«Уболак»-и мо чӣ, бечора чанд дафъае, ки бо ҳамсояҳо шиштем, ҷояш погаҳи дар, то гап напурсӣ, лаб во намекунад. Ҳиҷ ба одами «дорумашғул» монанд нест.
Дар маҳкамаҳо ба «уболак»-ҳо хуб сарукор мегирифтаанд. Ҳар миқдор пуле аз даҳонашон барояд, талаб мекардаанд. Охир, панҷ чилики панҷаашон барин медонанд, ки як грам ҳамон «доруи сафед» чанд доллар меистаду як килою даҳ килояш бо кадом нарх ба савдо меравад. Хешдухтари зани ман, ҳамсари Алӣ, зери лаб гуфтааст, ки «ин доруи бачамурда то Америка мерафтааст». Ҳо, ҳо, ҳамин қадар қадри баланд доштааст ин «бачамурда».
Хешдухтари зани ман аз қишлоқ мужда додааст, ки Алӣ, Уболаки ҳамсояи мо, сад ҳазор доллар дода «аз маҳкама ҳот баромадааст».
Акнун Уболак дигар ҳамсояи мо нест. Охир, ӯ як хона надорад-ку.

Ҷӯрабек МУЪМИН

Хонданд 466

Шахсони дорои доғи судӣ аксар вақт бо ҷойи кор таъмин намегарданд. Соҳибназарон ин мушкилро ба се омил рабт медиҳанд: кордиҳандагон ба ислоҳ шудани онҳо бовар надоранд, надоштани маълумоти олию таҷрибаи корӣ ва аз шарм ё тибқи одат ҳазар кардани маҳкумшудагону маҳбусон аз ҷомеаи муқаррарӣ. 

Сокини ноҳияи Бохтар Абдулхалил Назаров чанд сол боз бинобар наёфтани ҷойи кор эҳтиёҷоти аҳли оиларо аз ҳисоби даромади кам ва моҳдармиёни замини наздиҳавлигӣ фароҳам меорад. «Гоҳо Русия ба муҳоҷирати меҳнатӣ мерафтам. Пас аз вафоти падар, душвор шудани корёбӣ дар он кишвар ва сабабҳои дигар аз сафар худдорӣ кардам»,- афзуд вай.
- Барои пайдо кардани кор ба бисёр идораҳо сар халонидам,- мегӯяд истиқоматкунандаи шаҳри Қӯрғонтеппа Ҳайдаралӣ Мирзоев.- Мепурсиданд: "Доғи судӣ дорӣ?". Мегуфтам: "Дорам". Ҷавобам медоданд: "Кор нест!". Баҳонаи бисёр пеш меоварданд. Ноилоҷ ки мондам, ҳамроҳи фарзандонам рӯ ба замин ва пахтакорӣ овардам. Саҳми заминамонро аз хоҷагӣ гирифтем. Аммо ин фаъолияти мавсимист. Ҳозир ҳам ҷойи кори доимӣ ёфтан мехоҳам.
Ин ҳамсуҳбати мо, ки ҳанӯз соли 2013 бо моддаи 247, қисми 2 (қаллобӣ) аз озодӣ маҳрум гардида буд, бо вуҷуди ронанда ва тракторчии хуб будан муддати тӯлонӣ дар ҷустуҷӯйи кор аст.
Бар хилофи вазъи мусоҳиби аввал, Саймуҳаммад Каримов, ки то ҳукми ҳабс дар як мақоми қудратӣ кор мекард, доғи судиашро бардоштааст. Вале бо вуҷуди ин фақат пас аз чандин соли такопӯ тавонист ҷойи коре пайдо кунад, ки эҳтиёҷоти рӯзгорашро андаке қонеъ месозад. «Мехостам дар ҷойи кори қаблиям барқарор шавам, то ин ки аз он ҷо баъди 1-1,5 сол ба нафақа бароям, аммо муваффақ нашудам»,- гуфт Каримов.
Як сокини 50-солаи шаҳри Сарбанд, бо шарти ифшо накардани ному насаб гуфт, ки аз сабаби бе ҷойи кори доимӣ будан ризқу рӯзии аҳли оилаи калонашро бо заҳамоти мардикорӣ пайдо мекунад. “Як рӯз пул меёбам, як рӯз не. Дар рӯзҳои бобарор аз 10 то 50 сомонӣ кор мекунам. Чанд бор чанд ҷой коркобӣ рафтам, гуфтанд, ки кор нест”,- изофа кард ин мард.
Модари марди дигаре зимни як тамоси телефонӣ зикр кард, ки писараш бинобар надоштани шуғл ё кори доимӣ боз бо шахсони бадкирдор ошноӣ карда, оқибат бо ҷурме дубора ҳабс шуд.
Дар ҳамин ҳол, Бахтиёр Давлатов, сармутахассиси Раёсати Агентии меҳнат ва шуғли аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вилояти Хатлон чунин иддао кард: “Сабаби асосии кам бо ҷойи кор таъмин шудани маҳбусони собиқ дар он аст, ки бисёри онҳо муҳтоҷи ҷойи кор нестанд. Фақат бисёртар ба ҳамон маблағе, ки аз тарафи шуъбаҳои шуғли аҳолӣ пардохт мешаванд, эҳтиёҷ доранд. Масъалаи асосӣ ин аст, ки бисёр ташкилоту корхонаҳо ишғоли вазифаҳои холиро бо тариқи озмун мегузаронанд. Сабаби дигари камтар будани бо ҷойи кор таъминкунӣ мумкин ихтисос надоштани шахсони аз маҳбас озодшуда ё ки маълумоти олӣ надоштани онҳо аст. Пас аз маҳбас озод шудан як муддати муайян даркор аст, то ин ки онҳо дар байни ҷомеа бо ҷойи кор таъмин шаванд”.
Ба иттилои мусоҳиби мо, давоми нуҳ моҳи соли ҷорӣ ҳарчанд 230 шахси аз маҳбас озодшуда ба шуъбаҳои агентӣ муроҷиат кардаанд, аммо аз ин шумора ҳамагӣ нуҳ нафарашон бо ҷойи кори доимӣ таъмин карда шудаанду бас.
Гуфтанист, ки Раёсати Агентии меҳнат ва шуғли аҳолӣ дар вилояти Хатлон ҳамзамон ба маҳкумшудагони собиқ кӯмаки молӣ мерасонад, аммо дар сурате, ки худашон хоҳиш кунанд. Тибқи муқаррарот, кӯмакпулии давраи бекорӣ бояд то се дафъа на кам аз 400 сомонӣ, яъне баробар бо музди маоши ҳадди ақал пардохт гардад. Ба қавли манбаи болозикр, ин маблағҳо имсол ба 216 нафар ироа гардидааст. Аз ин шумора 16 нафарашон зан будаанд, ки ба онҳо дар ҳаҷми 2700 сомонӣ кӯмакпулӣ дода шудааст.
- Бисёр вақт маҳбусони собиқ ба мо - масъулони Шӯрои иттифоқҳои касабаи вилояти Хатлон муроҷиат мекунанд, то барои бо ҷойи кор таъмин кардани онҳо мусоидат намоем,- иброз дошт Раҳмоналӣ Давлатов, мудири бахши ҳуқуқи ин ниҳод.- Инҳо афроде ҳастанд, ки то ба маҳкама кашида шудан аъзои иттифоқҳои касаба буданд ва дар ҳама соҳаҳои тараққиёти ҷумҳурӣ кор мекарданд. Аммо новобаста ба он, ки муроҷиаткунандагон аъзои мо ҳастанд ё не, кӯшиш мекунем, то ба онҳо мадад расонем.
Ҳуқуқшиносон бар ин назаранд, ки тибқи моддаи 35-и Конститутсияи ҶТ, ҳар кас ҳуқуқ ба меҳнат дорад, ҳуқуқ дорад касбу ҳунар интихоб кунад. Дар муносибатҳои меҳнатӣ ҳама гуна маҳдудият манъ шудааст. Яъне дар робита ба кор ва меҳнат шахсро фарқгузорӣ кардан бо миллат, ҷинс, мавқеи сиёсӣ ва маҳалли истиқомат куллан манъ аст. Ин талабот дар моддаи 7-и Кодекси меҳнати ҶТ ҳам таъкид шудааст. Тибқи моддаи 210-и Кодекси иҷрои ҷазои ҷиноятии ҶТ низ маҳбус баъд аз баромадан ба озодӣ ҳуқуқ ба меҳнат дошта, метавонад дар муносибатҳои меҳнатӣ бе ягон маҳдудият иштирок кунад.
Пас, месазад, ки барои инсони ислоҳшуда ва комилҳуқуқи ҷамъият гардидани маҳкумшудагону маҳбусони собиқ муносибати фориғболона бо онҳо таҷидид назар гардад.

Зокир ҲАСАН, рӯзноманигор

Ин гузориш дар ҳамдастӣ бо Намояндагии Институти инъикоси ҷанг ва сулҳ (IWPR) дар Тоҷикистон, дар доираи лоиҳаи «Тавонмандсозии ҷомеа ба хотири мубориза бо ифротгароӣ дар Тоҷикистон» омода шудааст.

Хонданд 356

Дил маъмулан се раги хунрасон дорад (дуто чап ва яке рост) ва агар ҳар кадом аз ин рагҳо ба таври ногаҳонӣ баста шаванд, инсон гирифтори сакта ё инфаркти миокард мегардад.
Сактаи миокард яке аз бемориҳои паҳнгашта дар ҳамаи кишварҳост ва онро яке аз хатарноктарин бемориҳои дил муаррифӣ мекунанд. Хатари асосии сактаи миокард он аст, ки агар қисмати дучори инфаркт гардидаро мушакаш аз байн биравад, бемор мумкин аст дучори марги ногаҳонӣ, дучори норасоии кори дил ё дучори варами шуш гардида, тангии нафас пайдо кунад. Инчунин, бемори гирифтор ба сакта мумкин дучори номуназзамиҳои гуногуни дил шавад, монанди аритмиҳои мухталифи дил ё мумкин эҳтиёҷ пайдо кунад барояш нумӯя (кардиостимулятор) ё боторӣ гузоранд, то дилаш кор кунад ва ин нумӯя ва боторейҳо харҷи бисёр зиёд доранд.
Аломати асосии сактаи миокард дарди ногаҳонӣ дар ноҳияи қафаси сина ба шумор меравад. Ин дард метавонад шадид бошад ва аз маҳали ноф то пешонӣ, ҳар ҷо ба вуҷуд ояд. Вақте беморро ба иллати дарди сина ЭКГ мекунанд, як алоиме ба нафъи сактаи миокард дар ЭКГ-и он бемор дида мешавад, ки мутахассиси пуртаҷриба метавонад онро муайян кунад.
Ба ин беморӣ бештар мардон гирифтор мегарданд. Ашхоси дорои фишори баланди хун, қанди зиёд, чарбии боло ва масрафкунандагони сигору нос ба гуруҳи хатар шомил мегарданд. Вале дар хонумҳо низ дар синни болотар сактаи миокард бо мардҳо баробар мегардад. Теъдоди гирифторони ин беморӣ, ба ҳисоби мутахассисон, тақрибан аз ҳар 1000 нафар як нафарро дар сол ташкил медиҳад. Яъне агар мо инро дар мисоли Тоҷикистон бигирем ва кулли аҳолии кишварро 8 млн нафар ҳисоб кунем, дар кишвари мо солона 8 000 нафар одам гирифтор ба сакта ё инфаркти миокард мегарданд.
Мутаассифона, тибқи оморҳои расида, ашхоси гирифтор ба сакта ё инфаркти миокард аз ҳар 100 нафарашон дар ҳамон ҳафтаи аввали беморӣ 12 нафарашон мемиранд. Аммо дар сурати табобати саривақтӣ ва дуруст ин маргу мир метавонад коҳиш пайдо кунад ва ба нисфи ин адад бирасад.
Муҳимтарин дармони сактаи миокард боз кардани раги баста ба шумор меравад. Барои боз кардани раг ду равиш вуҷуд дорад: Ё тавассути доруҳои махсус, ки онҳо хуни лахтшударо ҳал мекунанд, ки онҳоро доруҳои тромболитик меноманд ва ё мустақиман як сими бисёр нозук аз дохили лахта гузаронида, онро стентгузорӣ намоянд. Ин равиш аз равиши аввал дида, хело муассиртар қарор мегирад ва дар 95% ҳолатҳо раги басташуда боз мешавад. Дар равиши аввал бошад (бо тромболитҳо) имкони боз шудани раг 60%-ро ташкил медиҳад ва бемор дубора бояд мавриди ангиографӣ қарор дода шуда, рагаш боз карда шавад. Ин, ки чи қадар ё чанд фоизи беморони гирифтор ба сакта ё инфаркти миокард дармони дуруст мешаванд, яке аз меъёрҳои пешрафти хадамоти пизишкӣ дар кишварҳо шинохта шудааст. Ва ҳадафи тиби муосир дар кишварҳои тараққикарда расонидани ин адад ба 90% беморон мебошад.
Мутаассифона, дар пойтахти кишвари мо ҳоло системи шабакавии дармони беморони гирифтор ба сакта ё инфаркти миокард вуҷуд надорад. Дар Бемористони Ибни Сино 6 сол боз ин имкон фароҳам оварда шудааст ва дар тӯли 24 соат ва 7 рӯз дар ҳафта, ин корро барои беморон анҷом медиҳанд. Анҷоми ин кор боиси наҷоти ҷони афроди зиёде мегардад ва онҳо аз аворизи баъдии сактаи дил низ наҷот меёбанд.
Мутахассисони Бемористони Ибни Сино ба иттилои ҳамаи азизон мерасонанд, ки дар сурати дучор гардидан ба дарди сина, дар хона муаттал нашаванд ва сареҳан ба ёрии таъҷилӣ муроҷиат карда, худро ба яке аз бемористонҳо расонанд. Кормандони ёрии таъҷилӣ низ бояд беморонеро, ки дучори дарди шадид дар ноҳияи қафаси сина мегарданд, сареҳан ба бемористоне мунтақил кунанд, ки имкони боз кардани фаврии рагашонро дошта бошад. Бемористони Ибни Сино яке аз чунин муассисаҳои тиббист, ки омодагии ин корро дорад ва дар ҳамкорӣ бо табибони муҳтарами дигар муассисаҳои тиббии пойтахт, метавонанд ҷони афроди зиёдеро наҷот дода, хеле аз хонаводаҳо ва системи беҳдоштиро аз садамоти иқтисодӣ - иҷтимоии сактаи миокард наҷот диҳанд.

Хонданд 832

Розигии Худо дар чист?

Фев 03, 2018
Хонданд: 962

Яке аз писарони Бердибой бо номи Ашӯр дар шаҳри Хуҷанд чандин сол боз ба хариду фурӯши мошинҳои аз хориҷи кишвар ба ҷумҳурӣ воридшуда машғул аст ва аз ин кор даромади хуб мегирад. Ӯро барои нархҳои боинсофона, меҳмондӯстӣ ва хулқу рафтори хубаш тамоми бачаҳое, ки аз ҷануб барои харидории мошинҳо ба шаҳри Хуҷанд меоянд, нағз мебинанд.

Роҳат як муштарии доимии Ашӯр ба ҳисоб меравад ва ҳамавақт мошинҳоро аз ӯ харидорӣ менамояд. Муносибатҳои тиҷоратии онҳо солҳои тӯлонӣ идома дошта, ин робитаи дӯстонаро аҳли хонавода низ медонанд.
Се моҳ пеш падари Роҳат аз олам гузашт. Ашӯр дар Олмон буд ва дар ҷаноза иштирок карда натавонист. Пас аз се моҳ бо Роҳат вохӯрда, ҳамдардӣ баён намуд.
Ҳар дафъа Роҳат Ашӯрро ба меҳмонӣ ба зодгоҳаш таклиф менамуд. Ашӯр ваъда мекард, ки ҳатман меравад, вале бо ҳар баҳона намерафт. Ин дафъа дар дил азм намуд, ки бояд равад ва ба руҳи падари Роҳат дуо кунад. Дар бораи ин азмаш падарро низ хабардор намуд. Бердибой ин азми писарро кори хубу савоб ҳисобид ва баъди каме андеша гуфт:
- Намешавад маро низ ҳамроҳ баред?
- Чаро не? Албатта мебарем,- гуфт Ашӯр.
Ҳамин тавр, як рӯз Ашӯр ҳамроҳи падар ба сафар баромаданд. Баъди панҷ - шаш соат роҳи тӯлонӣ ниҳоят бегоҳӣ ба манзили Роҳат расиданд. Баъди хӯроки шом Бердибой ва Ашӯр барвақт хуфта, саҳар бо Роҳату бародаронаш наҳорӣ намуданд. Нисфирӯзӣ Роҳат чанд ҷӯраашро таклиф намуда ва меҳмондории асосии Ашӯру Бердибойро низ дар хӯроки нисфирӯзӣ гузошта буд.
Баъди намози пешин ва хӯроки нисфирӯзӣ меҳмонон, ки ҳамагӣ ҷавонон буданд, дар долони меҳмонхона байни ҳам баҳсҳо намуданд. Баҳсҳои эшон на сари тиҷорат ва ё муаммое, балки сари масоили шариату дин мерафт. Яке мегуфт, почаи дароз намоз гузоштан гуноҳ аст, бояд ҳатман почаи кӯтоҳ намоз хонда шавад. Дигарӣ мегуфт, ки агар риш мегузоред, ҳатман бояд дароз гузошта шавад, суннати риш як қабза аст. Савумӣ мехост дар бораи кадом моли иронӣ таъриф кунад, ки нафаре гуфт: «Шариф, магар ту шиа шудаӣ?». Ин дам дар бораи хатари шиа баҳс доман гирифт. Аз Эрон як душмани бузург ва ашаддӣ ба вуҷуд оварданд. Агарчи Ашӯр як «ҳа» ё «не» гуфта ҷавоб диҳад, дигар тамоми ҷавонон дар мубоҳиса иштирок намуда, ақидаҳои худро баён менамуданд. Танҳо Бердибой буд, ки ба баҳсҳо ҳамроҳ намешуд. Ӯ сараввал ба ҷавонон бо диққат гӯш дода, ба дил шукрона намуд, ки бачаҳои кӯчаи ӯ чунин баҳсҳо намекунанд. Баъд ба ҳотаи калони назди ҳавлӣ нигарист. Манзараҳои атроф ва баҳси ҷавонон ӯро ба дарёи фикру андеша ғӯттавар намуда буд. Дар ҳоле, ки ҷавонон дар бораи почаи боло намоз хондану риши дароз ва ё шиаву сунӣ баҳс менамуданд, ӯ андеша мекард, ки чаро баҳор ним шудаасту касе ин заминро шудгор намекунад? Чаро шиғи (забори) гирди ҳавлӣ ҳар ҷо - ҳар ҷо валангор шудаасту касе онро дуруст намекунад? Чаро аз ҷои валангори шиғи ҳавлӣ говҳои бегона медароянд ва ин чиз касе аз соҳибхонаҳоро халалдор намесозад? Ба атроф нигариста, ба дил меандешид: «Ин замини наздиҳавлигӣ, ки тахминан 10 сотиқ масоҳат дорад ва ҷӯйбори об аз наздикиаш мегузарад, барои пиёзкорӣ хеле мувофиқ аст. Агар дар он пиёз корида шавад, метавон дар ҳаҷми 5 тонна пиёз ҳосил гирифт. Чунки ин минтақа бисёр офтобрӯя ва ҳосилхез аст. Алъон дар бозор пиёз 3 сомонӣ. Ҳосили гирифташуда 15 000 сомониро ташкил медиҳад. Баъд аз ҷамъоварии пиёз метавон ҷуворимакка ва ё тарбуз дар он кишт намуд. Агар аз ҳосили дуввум тахминан 1000 дона тарбуз гирифта шавад, аз сари замин ҳар донаи онро метавон бо маблағи 5 сомонӣ ба фурӯш гузошт. Дар натиҷа фоидаи ба даст омада 5000 сомониро ташкил медиҳад…».
Баҳси ҷавонон ҳамоно идома дошт. «Бояд розигии Худоро дарёфт»,- қариб ки дод зада мегуфт яке аз ҷавонони кӯсариш. Ин дам ғалоғула зиёдтар шуд ва гӯё ҳама якбора ба баҳс даромаданд. Баъд нохост бародари калонии Роҳат - Саид гуфт: «Биёед ҳамин масъаларо аз Бердибой ако мепурсем. Ин кас шахси пуртаҷриба ва калонсол ҳастанд, зиндагиро хуб мефаҳманд. Медонанд, ки розигии Худо дар чист».
Ҳама ба Бердибой рӯ оварданд. Бердибой дақиқае хомӯш истод. Гӯё намехост сухан гӯяд, вале ҷавонони мунтазири ҳарфи ӯ бударо дида, оҳиста ба сухан оғоз намуд:
- Ман чунин фикр мекунам, ки агар ҳамин замини назди ҳавлиатонро шудгор менамудеду ягон намуд зироат мекоридед, бехи ниҳолҳоро нарм менамудед, ки ҳосилхез мешуданд, шиғи хонаатонро дуруст менамудед, ки говҳои бегона намедаромаданд, ба фикрам аз ҳама бештар розигии Худо дар ана ҳамин мебуд.
Ҷавонон нохост хомӯш шуданд. Саид бо суоли додааш дар ҳолати ногувор монд.

Олимҷон САФОЛОВ

Хонданд 962

Хабари-рӯз

Календар

« Январ 2019 »
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Минбари сардабир

  • ДАВоДАВ

    Масофаи роҳ бо машинае, ки 150 ҳазор доллар нарх дорад…

Нигоҳи хос

  • Баҳонаи зистан

    Мақсад доштан маънои баҳонае барои нафас гирифтанро дорад. Соли 2018…
  • МАСЛИҲАТ

    Аз дидаву шунида Салом, хонандагони гиромии ҳафтаномаи «Фараж»! Мо аз…

Парадокс

Гуфтед? Мегӯянд! (№4
Саидмукаррам АБДУҚОДИРЗОДА, раиси Шӯрои уламо - Зиёда аз ин, тавассути тағйиру иловаҳое, ки ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№4
Саидмукаррам АБДУҚОДИРЗОДА, раиси Шӯрои уламо - Зиёда аз ин, тавассути тағйиру иловаҳое, ки ба ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№3
Бег САБУР, раиси Хадамоти алоқа:- Ман қарорамро бекор накардаам.Танз: Офарин ба Шумо, оғои Бег ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№2
Аскар ҲАКИМ, Шоири халқии Тоҷикистон:- Дар замони шӯравӣ мо асареро пайдо намекунем, ки дар ...
Гуфтед? Мегӯянд! (№1
Абдуалим ИСМОИЛЗОДА, раиси шаҳри Қӯрғонтеппа Хонандаи беҳтарин- Кӯшиш мекунам ҳар рӯз лоақал ...

Назарҳо

Яндекс.Метрика

 

Яндекс.Метрика

 

© «Фараж», 2011-2018. Истифодаи маводи сайти мазкур танҳо бо иҷозати хаттии идора мумкин аст.

Нишонии идора: шаҳри Душанбе, хиёбони Саъдии Шерозӣ, 16, ошёнаи 8.
Сайт бо кӯмаки моддии Free Press Unlimited сохта шудааст.