.

Alternative flash content

Requirements

Get Adobe Flash player

Минтақа

Файзобод - мулки ориён

Март 19, 2018
Хонданд: 364

Файзобод таърихи куҳан дошта, нахуст бо номи Вашгирд шинохта шудааст. Имрӯз натанҳо фарҳанги қадимаи он побарҷост, балки дар партави истиқлол рӯ бар нумӯст. Аввалин ёддошти Файзобод то асри XVI бо номи «Вашгирд» дар сарчашмаҳои таърихӣ, дар «Авесто» ба гунаи «Vaesa.krta» омадааст. Дар «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ он ба шакли Виса, Висагирд ё Висаган дар асоси рухдодҳои даврони шоҳ Афросиёб тасвир шудааст. Номи шаҳрро ба исми Пирони Вис - вазири шоҳ Афросиёб нисбат медиҳанд.

Дар ҳуҷҷатнигории суғдӣ аз кушк дар куҳи Муғ (аввали асри VIII) шаҳр ба гунаи Вашгирт ва ё Вашкирд ёд мешавад. Дар «Ҳудуд-ул-олам» ба шакли «Wēškird» омадааст.
Аз рӯи баъзе маълумотҳо, нимаи аввали асри VII Вашгирд маркази яке аз ҳавзаҳои Хуталон буд. Дар марзи вилояти Вашгирд бо шаҳри Хуталон Тамлийат рӯди Вахш ҷорӣ буд, ки тавассути он дар асрҳои миёна «Пули Сангин» васл ёфт ва он Вашгирдро бо Хуталон мепайваст. Ин пул ҳанӯз то давраи Искандар арзи ҳастӣ дошт ва дар сарчашмаҳо ёд мешавад. Масофа аз «Пули Сангин» то Вашгирд дар асрҳои миёна дурӯза роҳ буд.
Дар асри X шаҳри Вашгирд бо масоҳат аз Шумон васеътар ва баробар ба Термиз буд. Шаҳр дар майдони куҳҳо ва даштҳо ҷойгир буд, ки онҷо шамол ба таври доимӣ мевазид.
Асри XII дар Вашгирд девораҳои машҳур, муҷассамаҳои аҷиби қадим бо ҳарфҳои алифбо, ки ин ҷо аз аввали исломдорӣ истифода мешуданду китобнигорӣ, мавҷуд буданд. Одамон аз кишварҳои мухталиф инҷо меомаданд ва дар ин макон матнҳои қадимтарину шеърҳои орифона пайдо шуданд.
Қароргоҳи Вашгирдро дар ҷойи Файзобод ва бо он шаҳрчаи Қалъаи Сангин ё Талли Шоҳҷӯр (ғолибан Боғи Мирӣ) мешуморанд, ки дар канори дарёи Элок ва деҳаи Сари Мазор паҳно дорад.
Шаҳрак тақрибан 80 гектарро фарогир буда, қабатҳои поёнтарини он аз фарҳанг ва таърихи қадимтарин дарак медиҳад. Нақшаи геометрии рости шаҳрак шаҳодати фаҳму дарки баланди мардуми бунёдгар буда, Силсила ва Шаҳристон аз деворҳои пурқувват ва паноҳгоҳ иборат буданд. Дар тарафи шарқ куҳҳои сершумори сарбафалак боқӣ мондаанд, ки девораҳои машҳурро мемонанд, он чӣ ки дар асри XII-и Ас-Сомонӣ ва "Ҳафтсад аспсавор"-и асри нуҳи Ал-Яқубӣ ёддошт мешаванд.
Дар наздикии шаҳраки Қалъаи Сангин Оромгоҳи бузурги асримиёнагӣ мавҷуд аст, ки мадфани поки Хоҷа Абу Абдураҳмон Ҳотам ибни Қувайн ал-Асам инҷост. Мазори суфии машҳури Балхӣ дар асри IХ Ҳотам ал-Асам дар сарчашмаҳои асри XVII ёдрас гардидааст. Ӯ шогирди суфии машҳуру маҳбуб Шақиқи Балхӣ дониста мешавад, ки дар Вашгирд соли 852 вафот кардааст. Оромгоҳи Шақиқи Балхӣ дар Вашгирд асри X машҳур буд. Он баъдан ба Балх интиқол дода шуд.
Ноҳияи Файзобод 14-уми июни соли 1931 бо Қарори №32-и Ҳукумати вақти Тоҷикистон таҳти назари Нусратулло Махсум ва котиби Кумитаи марказӣ А. Зиннатшоев ташкил ёфт. Он аз деҳоти Хуҷамард, Гумбулоқ, Дубеда, Деҳишоҳ, Шолипая, Норак, Чақалӣ, Меҳроҷӣ ва Яккабед иборат буд, ки қаблан ба минтақаи Янгибозор дохил мешуданд. Маркази ноҳия деҳи Дарғиён муқаррар гашт.
Қалъаи Сангин - бузургтарин ёдгории қабл аз милоди ин сарзамини таърихӣ зикр мешавад. Ҳамонгуна, ки дар китоби «Файзобод (Вашгирд) - ёдгори Ориё» аз қалами донишманди ҳушманд Ҷамолиддин Саидзода бо истинод ба «Ҳудуд-ул-олам» оварда шудааст: «Вашгирд шаҳрест устувор, андар миёни куҳ ва саҳро ниҳода ба ҳадди миёни Чағониён ва Хатлон». Ба тасвири Фирдавсӣ:
Чу Шингону чун Тирмиду Висагирд,
Бухорову шаҳре, ки ҳасташ ба гирд.
Вашгирд ва таърихи он дар «Шоҳнома»-и безавол таҷассум ёфта, аз қадимтарин маконҳои аҷдодист, ки тамаддуни куҳан дорад. Дар «Шоҳнома» оид ба даврони салтанати Шоҳ Фаридун бунёд ёфтани ин макону қасру кӯшки он ва муҳташам доир гаштани базмҳои ҷамшедиву Наврӯзи Аҷаму машҳур буданаш маълумоти возеҳ оварда шудааст. Аммо, ҳамон гуна, ки мунаққидон менигоранд, таърихи ин диёри куҳистони тоҷик ҳамвора яксон набудааст. Хусусан, баъди аз байн рафтани давлати Сомониён ва рӯйи кор омадани давлатҳои бегонатабори Ғазнавиён, Салҷуқиён ва ғайра мардум зери тазйиқу фишори гуногун қарор гирифта буданд. Ин нукта дар осори устод Айнӣ рӯшан қаламдод шудааст. Дар хусуси таърихи ғанӣ ва фарҳангу тамаддуни қавии он дар китоби «Тоҷикон»-и Бобоҷон Ғафуров низ маълумотҳои саҳеҳ оварда шудааст.
Аҳолии Файзободи куҳандиёр 94500 нафар (то соли 2016 - тоҷикон) аҳолӣ дошта, масоҳаташ 874,11 км2 ва маркази маъмурияш шаҳраки Файзобод аст, ки 50 км шарқтар аз шаҳри Душанбе ҷой гирифтааст. Ҳудуди ноҳия дар ҳавзаи болооби дарёи Элок (шохоби чапи Кофарниҳон) ва соҳили рости дарёи Вахшу обанбори Норак, бо сарзамине 874,11 км² дар водии Рашт ҷой гирифтааст. Файзобод дар шимол ва ғарб бо ноҳияи Ваҳдат, дар шарқ бо ноҳияи Роғун, дар ҷануб бо ноҳияҳои Норак ва Балҷувони вилояти Хатлон пайванд мегирад.
Файзобод диёри куҳсор буда, қисми шимоли ғарбиро нишебиҳои ҷанубу шарқии қаторкуҳи Қаротегин (баландиаш то 3000-3500 метр) ва қисми ҷануби шарқиро Сурхкуҳ (2500 - 3000 метр) ишғол кардаанд. Дар байни ин куҳҳо ҷамоатҳои деҳоти Қалъаидашт, Мискинобод (баландиаш аз сатҳи баҳр 1100-1700 метр) воқеанд. Дар ноҳия чашмаҳои обашон аз пайвастгиҳои химиявӣ бой (Файзобод, Қӯруғ) мавҷуданд. Оби чашмаи деҳаи Меҳробод (номи пештарааш Гумбулоқ) ҳамчун оби минералии нӯшокии «Файзобод» машҳур аст. Иқлими ноҳия вобаста ба баландӣ тағйир меёбад. Сардии ҳаво нимаи зимистон 20° - 26° буда, тобистон 33°- 38° гарм аст.
Файзобод чун шаҳрак соли 2000-ум мақоми нав пайдо кард, ки ҷамоати он маркази маъмурии ноҳияи Файзободи Ҷумҳурии Тоҷикистон аст. Мардуми меҳнатқарину ростин ва озодманиши он баҳри ободии диёр бо касбу кори манфиатбор машғули деҳқониву кишоварзӣ буда, мазраи сабзи онҳо - чӣ киштзору чӣ боғоти самар аз решаи ҷону тани пирони рӯзгор хону хонадони халқро ғанӣ мегардонад. Калонтарин дарёи ноҳия Элок аст. Сарҳади ҷанубию шарқии ноҳия қад-қади дарёи Вахшу обанбори Норак мегузарад. Дар заминҳои болооби ҳудуди деҳоти Қалъаидашту Мискинобод мармарак, ғазна, бобуна, роҳдавак, тахач, асалришқа, чойкаҳак, хуч, зелол, арчахорак, чаҳир, бӯимодарон, испанд, маҳмил мерӯянд, ки ҳама давогиянд. Дар рустоҳои ҷамоати деҳоти Мискинобод ва дараҳои Хамисавра, Яккабед, Тахтаҳо, Ҷавчӣ ва дигар деҳаҳо чормағз, олуча, дӯлона, бодоми талхак, санҷид, себ, туғ, настаран, камол, ангури сагак, рӯян, дӯлонахорак, биҳӣ ва заранг бисёранд.
Шоир хеле бамаврид гуфта:
Файз хезад доимо аз хоки Файзободи ман,
Файзи Файзобод бошад хонаи ободи ман.
Дар асл ҳам ин диёри нозанин ва боду ҳавояш дилнишин маркази илму фан ва қадамҷойи орифону аҳли фарҳангу суханофарону эъҷозгарони барӯманд аст. Бино ба андешаву афкори Пешвои миллат, Президенти кишвар, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, «Файзобод таърихи бою рангине дорад ва табиати зебо, касбу ҳунарҳои мардумӣ ва ёдгориҳои таърихии он дар бисёр сарчашмаҳои илмӣ аз ҷониби сайёҳону таърихнигорон ба некӣ ёд шудаанд. Дар домани ин куҳандиёр манзараҳои зебову камназир зиёд буда, захираҳои сайёҳии ҳудуди ноҳия ба тарғибу ташвиқ ва сохтмони инфрасохтори зарурии сайёҳӣ ниёз доранд».
Файзобод низ чун соири гӯшаҳои куҳистони Тоҷикистон рушду нумуъ мекунад. Аҳли фазлу родмардон ва адибону донишмандону фарҳангиёне чун Мирзохоҷа Шоев, Сафаралӣ Раҷабов, Бозор Собир, Ҳикмат Ризо, Темур Собир, Усмон Шарифзода, Теша Раҷаб, Сайқали Самеъ, Равшани Ёрмуҳаммад, Исо Раҳим, Раҷабалӣ Аҳмад, Муҳаммад Юсуф, Ҷӯрабек Муъмин, Зиёзода Таваралии Нозимпур, Урватуллои Тоир, Нигинаи Рауф, Дӯстмурод Алӣ, Қиёмиддин Чақалзода, Муҳаррамаи Шариф, Маликаи Саидзод ва дигарон фахри диёр ва ин сарзаминанд.
Миллати тамаддунсозу тамаддунофари тоҷик аз қадиммулайём бо маданияту фарҳанги шаҳрсозиву шаҳрдориву шаҳрнишинӣ шуҳрати калон дорад. Шаҳру вилоятҳои бузурги тоҷикон дорои намунаҳои беҳтарини санъати меъморӣ ҳисоб ёфта, таваҷҷуҳи ҷаҳониёнро ба худ ҷалб менамуданд. Тоҷикон аз азал на танҳо дар тамаддуни шаҳрофариву шаҳрдории олам, балки дар маданияту фарҳанги заминсозиву истифодаи босамари он, боғдориву кишоварзӣ ва ободкориву хайру сахо дар ақсои ҷаҳон ному мақом пайдо кардаанд. Вашгирди қадим аз шаҳрҳои бонуфузи бостонист, ки дар тамаддун ва таърихи миллат нақш ва мақоми хоса дорад.
Роҳбарияти Ҳукумати кишвар баҳри ободии ин сарзамини аҷдодӣ ҷаҳди ҳамешагӣ дошта, ҳадаф ин аст, то тавонем барои шукуфоии Тоҷикистони азиз ва ояндаи рушани насли навамон заминаи беҳтаре фароҳам орем. Айни замон дар Файзободи файзбор мардуми созандаву ободкор хотири хуррамӣ ба эъмори иншооти хурду бузург ва боғоту кишоварзӣ машғуланд. Хусусан илму фарҳанг пеш меравад ва мардуми меҳнатқарини диёр, чӣ марду чӣ зан, пиру барно барои пешрафти сарзамини аҷдодии хеш талош меварзанд. Худованд ба ин мардуми барӯманд обу хоку ҳаво ва табиати беҳамторо насиб гардонидааст, ки неъматест бемисол. Дар асл ҳам «Неъмате беҳтар зи Истиқлол нест…» ва муҳаббат ба диёр аст, ки мардуми шарафмандро барои беҳбудбахшии вазъи рӯзгор, таъриху осори мондагор ва амали некӯ талқин месозад.

«САМАК»

 

Хонданд 364

Худованд барои мардуми покманиши ин сарзамин неъматҳои ҳаётро чун шаҳду ангубин арзонӣ доштааст. Неъмати беҳину арзишманду тағйирнопазири мо замину хоку боду ҳаво ва обҳои мусаффост, ки ҳастии оламу одам ва нишоти аҳли башарро асос аст. Вашгирди бостон ва диёри ростон бо хоки ҷонофар ва оби ҳаётбахшу ҳавои руҳафзо аз қадим мулки оқилон ва қадамҷои орифону фазилатмандон будааст. Ин макон бо таърихи реша дар асри олами ҳастӣ бо арақи ҷабин ва қалами рангини бузургонаш дар тамаддуни миллату башар сабт гаштааст. 

Ҳамонгуна, ки дар китоби «Мулки фозилон» ёд мешавад, Вашгирд дар пойгоҳи Қалъаи Сангин - бузургтарин ёдгории қабл аз милоди ин сарзамини таърихӣ воқеъ гардида, аз ҷануб ба дарёи Элок, аз шимолу ғарб ба Дашти Майдон ва аз шарқ ба рӯди Оби Лояк ҳамсарҳад аст. Рӯди Оби Лояк деҳкадаро аз бозмондаҳои шаҳри Вишгарди қадим, ки аз се қалъаи дар фосилаҳои муайян ва дар баландии мусаттахи сад гектар доманафрошта қарор дорад, ҷудо менамояд, ки зуфуру лӯлаҳои сафолини обрасонӣ, асбобу ашё ва дигар маснуоту сиккаҳои мисину фулузии аз қабатҳои замини он пайдогардида шаҳодати тамаддуни пеш аз милодии ин минтақа аст. Тадқиқи он соли 1978 низ сурат гирифта, осораш мавҷуд аст.

Қалъаи Сангин ва орифони сарзамин
Дар пояи Қалъа ва домани шаҳри Вишгард қарор доштани деҳкадаи Ҷонварсӯз шаҳодати иртиботу пайванди он ба гузашта ва мероси ғании меъморӣ, тамаддуни шаҳрсозию шаҳрнишинии бостонӣ буда, ин хотироти ифтихорбахш дар мағзу шуур ва зеҳну тафаккури сокинони диёр нақши созгоре дорад.
Дар ҳудуди ин шаҳри таърихӣ ҳанӯз аз қарни 9-и мелодӣ ҷой гирифтани мақбараи мутасаввифи машҳур Хоҷаи Ҳотам ибни Асами Балхӣ, ки воқеан ҳам манзари эътиқоду ихлос, мабдаи файзи маънавию ирфонӣ ва ахлоқист, дар тарбияи маънавӣ, камолоти ирфонӣ ва ташаккули фазилатҳои динию мазҳабии мардуми ин маҳал, хоса деҳкадаи Ҷонварсӯз нақши бузурге гузоштааст. Ин деҳкада бо мардуми фозил, шахсиятҳои донишманду фарҳангӣ, ҳунарманду суханшинос ва диндору мазҳабии орӣ аз таассуб пайванди амиқи тамаддунсоз дорад.
Яке аз шахсиятҳои намоёни ин макон Мирзо Муҳаммад Таққист, ки дар авохири қарни 19 ва авоили асри 20 бо донишу фазилати худододу хаттоти нодир буданаш ҳатто дар Бухорои Шариф маълуму машҳур будааст. Домулло Юсуфи Бохтарӣ ва Домулло Шарифи Ҳисорӣ, ки дар Бухоро таҳсил мекардаанд, эътироф кардаанд, ки минҷумла худи онҳо аз сармашқи тартибдодаи Мирзо Муҳаммади Таққӣ хаттотӣ меомӯхтанд. Дар оромгоҳи атрофи мақбараи Хоҷаи Ҳотам, ки хоки Мирзо Муҳаммади Таққӣ онҷост, санги мармарро пайдо карданд, ки дар он бо хатҳои зебое таърихи вафоти ӯ китобат шудааст. Бояд гуфт, фарзанди Мирзо Муҳаммад Таққӣ - Мирзо Камолиддин дар илму хаттотӣ аз падар камӣ надоштааст.
Ҷонварсӯз дар поёни Қалъаи Сангин ҷой гирифтааст. Қалъа дар шаҳри ободкардаи Фаридун, ки баъдтар номи Вашгирдро гирифтааст, ҷой дошта, исми Вашгирди куҳан аз ҳамин ҷо пайдо шудааст. Аз ҷониби қибла то ҳол ҷои дарвозаи Қалъа маълум аст. Дар поёни дарвоза дашти ҳамворе буда, ки саросар боғҳои сабзу хуррам доштааст. Хусусан инҷо дар баҳорон бисёр манзараи дилкаше дошта, дар дашту даманаш заъфарон мерӯидааст. Он барои сайру саёҳат ва истироҳати ҳокимону давлатдорони Қалъаи Сангин ҷойи тамошобоб будааст. Макони шоҳ Фаридунро Қалъаи Сангини Файзободи куҳанбунёд меҳисобанд.
Қалъаи Сангин, ки замоне маркази вилояти Вишгард будааст, дар миёни паҳнои водии Файзобод воқеъ буда, қалъаи аз хоку санг биноёфта зиёда аз 100 га масоҳат дошта, дар самтҳои шимолу шарқ ва ҷануби он се теппаи баланд қомат афрохтаанд.

Аз Сари Чашма то Наврӯзгоҳ
Вашгирди қадим бо нигораҳо ва сиккаҳои хос аз таърихи чандинҳазорсола дарак медиҳад. Аз баландии қалъагоҳ тамоми водӣ чун дар кафи даст менамояд. Аз тарафи шарқу ҷануби қалъа дарёчаи Элок ва аз самти шимолу ғарбии он наҳри Оби Лояк гузашта, ба Элок ҳамроҳ мешавад. Дар қисмати ғарбии Қалъа деҳаи Ҷонварсӯз ва дар тарафи шарқии он деҳаи Сари Чашма ҷой гирифтааст. Тақрибан 200 метр фаротар аз мақбараи Хоҷа Ҳотам, ки тарҳи меъмории он ҳанӯз ҳам ҷолиб аст, чанорҳои азиме қомат афрохтаанд, ки таърихи куҳан дошта, садсолаҳо боз зиннатбахши ин маконанд. Ҷонварсӯз чун пайванди ин мулки куҳан дар шафати Қалъаи Сангин ё тахти шоҳ Фаридун ҷойгир асту умри чандсадсола дорад.
Ривоят аст, ки шоҳаншоҳи Вишгард баъд аз он, ки барои малика ва шоҳдухтар қасрҳо бунёд мекунад, фармон медиҳад, ки фаро расидани айёми баҳор, яъне Наврӯз ҷашн гирифта шавад. Чопарони тезрав фармонро ба тамоми мардум эълон карда, даъватномаҳои шоҳро ба шаҳру вилоёт ва мамолики Шому Чағониён, Рашту Кумед, Бадахшону Хатлон, Қубодиёну Тирмиз, Балху Зобулистон, Бухорову Самарқанд, Хуросону Мозандарон ва Исфаҳону Нишопур бурда, донишмандону суханварон, навозандагону овозхонон, ҳунармандону паҳлавонони номиро барои таҷлили ҷашни Наврӯз ба Вашгирд даъват менамоянд.
Мулки қадими тоҷикону мардуми форсзабон ин макон маҳсуб меёбад, ки пайдоишу густариши фарҳанг, маънавиёт ва гузаштаи побарҷоро гувоҳ аст. Таърихи куҳан, ҷашни Меҳргону Наврӯзу Сада дар ин сарзамин бо нишонаҳои хос боқӣ мондааст.
Накҳати гулу гиёҳи худрӯйи куҳӣ, доруву давои мумиёӣ, дасти дуои хайрхоҳонаву модарона, лою гили бому дару девори сарои падарона, айвони аз гузаштаҳои дур нишона, лонаи фароштуруки қайчидум дар сақфи хона, шаршараҳои обшору турнаи қатор, ширмоҳӣ ва лолаи саҳроӣ, гули нилуфару насрину ҳавои дилнишин роҳатбахш ва тавони дилу дидаву ҷисму ҷони инсонҳост.
Дар асл ҳам шоир гӯиё ҳамзамири мо буда, ки гуфта:
Файз хезад доимо аз хоки Файзободи ман,
Файзи Файзобод бошад хонаи ободи ман.

Ҳикмати ҳакимонаи Кабки Рав
Дар хусуси таърихи рангини Вашгирд, хоса Дашти Майдон, Ҷонварсӯз ва Кабкрез қиссаҳои ҷолибе вуҷуд дорад. Сокинони деҳа, ки аслан ба чорводорӣ, ғаллакорӣ ва боғдорӣ машғул буданд, масҷиди калони деҳ баъди меҳнати рӯзона ҷойи истироҳату ҷамъшавии мардум буд. Сокинон аҳлу тифоқ мезистанд. Айёми тирамоҳу баҳор пирони Файзобод шикори кабку мурғобӣ мекарданд. Ҳангоми шикор онҳо бо худ «ҷонварон» ва яқинан бозҳоро низ меоварданд, то шикорашон осонтар шавад. Ҷонварон дар дасти онҳо омодаи гирифтани сайдашон - кабку мурғобӣ меистоданд. Онҳо шабҳо аз шикори худ бо ҳавас қисса мекарданд. Дар саҳни масҷид доимӣ оташи баланд афрӯхта мешуд. Қиссаест, ки рӯзе дар вақти баланд шудани оташ селаи кабкон аз саҳни масҷид мегузашт. Ҷонварон аз пайи сайди худ аз болои оташ париданӣ мешаванд. Оташ қаноти онҳоро месӯзонад ва ҷонварон берун аз оташ ба замин меафтанд. Ривояти дигаре низ ҳаст, ки пири хираде инҷо дасти дуо кушодааст ва аз нерӯи хоку об кабкон ҳам наметавонанд баланд парвоз кунанд. Дар ин баробар, бино ба андешаи нафарони огоҳ, вақте селаи кабкони рав аз куҳи баланди барфпӯш поин меоянд, рӯ ба гармӣ ниҳода, якбора пойҳояшон мурғак медавад ва худ ба худ пойин мефароянд. Андешаи қавии дигаре вуҷуд дорад, ки ин мазеъ хеле обу дони фаровон дошта, ҳатто васфаш ба ҷумла мурғон расидааст. Ин аст, ки насли кабки рав аз рӯйи табиату одат дар ин мавзеъ пойин мешаванд.

Аз саргаҳи Чилчашма то оби Элок
Дарёи Элок аз доманакуҳҳои Қаротегин оғоз ёфтаву то ба водии Ҳисор рафта мерасад. Оби мусаффои он барои нӯшокӣ ва обёрии садҳо гектар заминҳо истифода мегардад. Ширмоҳии Элок хеле хушмазза аст. Ин аст, ки тамоми мардуми навоҳӣ ва меҳмонону сайргарон ба хотири моҳидорӣ ва наззораи оби поку мусаффо ин ҷо меоянд. Дарёи Элок деҳаи Ҷонварсӯзро аз шаҳраки Файзобод, ки имрӯз маркази маъмурии деҳоти ба номи Дӯстмурод Алиев аст, ҷудо мекунад.
Мардуми Файзобод бо ҳунармандии худ дар тамоми мамлакат шуҳрат доранд. Мардум ба намудҳои ҳунармандии кулолгарӣ, чӯбкорӣ, оҳангарӣ, заргарӣ, гулдӯзӣ ва амсоли он шуғл меварзанд. Файзободи куҳандиёр дорои ёдгориҳои зиёди меъморӣ ва таърихию фарҳангӣ буда, дар гузаштаи сеҳазорсола Вашгирд ном дошт ва миллати хештаншиносу ватандор бо таъриху фарҳанги худ ифтихор менамоянд. Оромгоҳи имрӯзаи деҳаи Саричашма, ки сатҳи як қисми масоҳати шаҳри қадим аст, дар қатори 27 мавзеи таърихию фарҳангии Тоҷикистон ҳамчун мамнуъгоҳи таърихӣ-фарҳангӣ ба қайд гирифта шудааст. Ҳамчунин мақбараи Хоҷаи Ҳотам, Доробқалъа (воқеъ дар Қалъаидашт), дахмаи хиштпазии асри Х (дар канортари соҳили дарёи Элок, рӯ ба рӯи деҳаи Қанғелӣ), масҷиди куҳнаи деҳаи Файзобод (асри 19), нимпайкараҳои Ҳикмат Ризо ва Дӯстмурод Алиев чун ёдгориҳои меъморӣ, таърихию фарҳангӣ шинохта шудаанд. Барафрохтани парчами Тоҷикистони азиз дар маркази ноҳия рамзи эҳёи дубораи ин марзу бум ва диёри аҷдодии реша дар умқ аст.
Имрӯз ҳудуди марзию маъмурии ноҳияи Файзобод аз 9 ҷамоати деҳот -Бӯстон, Меҳробод, Вашгирд, Дӯстмурод Алиев, Ҷавонон, Чашмасор, Қалъаидашт, ҷамоати деҳоти Мискинобод ва ҷамоати шаҳраки Файзобод иборат аст. Обҳои мусаффо, табиати руҳафзо, ки тавонбахши ҷону тани мардуми боироташ аст, касро нерӯи қавӣ ато месозад. Дар мавзеи Зератути он кӯли рангини калон ва чилчашмае мавҷуд аст, ки аз он ҳафт деҳ об мехӯрад. Ин чашмаи обаш зулол, ки бо номи Ҳавзак шинохта мешавад, дар паҳнои Дуздхонаҳо воқеъ аст. Андешаест, ки чун корвониён аз ҳамин масир гузар мекарданд, мавзеи Ҳавзак барояшон макони оромишу осоиш будааст.
Оби равон, ки аз дили хок чун руҳи одам бурун меояд, ҷонбахши мурғони ҳаво ва розу ниёзгӯи аҳли оламу набзи гулу гиёҳ аст. Офтоби ҷонбахши сарзамин ва нури Яздонӣ барои каломи ирфониву навои ҷовидонӣ асос аст. Замири мардуми некманиш аз сарчашмаҳои бою рангин об мехӯрад, ки некроияшон рӯзирасон аст. Сари Сафарзаргарон, дашти Содиқ, Акаҷонбойиҳо мавзеъҳое ҳастанд, ки аз гузаштаи ғанӣ нишону пайванди ҷовидонаанд. Дар ин макони некроён фозилони барӯманди замон чун ҳакимони донову тавоно нумуъ ёфтаанд, ки мадори замин ва меҳвари насли навин ҳастанд. Ҳикмат Ризо яке аз он бузургмардони замон аст. Пирони хирад ва насли онҳо ёдвораи нек доранд, ки ин андешаманду шоири Худодод ҳар бор аз Ғашёну Ёнахш ба домони Муминобод по мениҳод, сози ҳамеша ҳамроҳашро аз кулвори ҳамроҳ берун овардаву месуруд:
Гӯш кунед эй дӯстон,
Қиссаи Аваз - паҳлавон…
Ройи неки ӯ даъвати мардум ба мардонагӣ буда, ки дар пиндори инсонҳои комил нақш дорад. Афкори андешамандони худогоҳ барои насли замон таҷрибаи ҳаётист. Ин андешаҳои солим байни аҳли фаҳму илм давр мегардаду ҷовидонагии миллати фарҳангиро асос аст. Ҳикмат Ризо дар давоми ҳаёт бо нерӯи сухан ва ҳикмату панд нақши бориз гузоштааст. Нимпайкараи ин марди хушбаёну номаш ҷовидон сутуни бобақои Истиқлол дар Вашгирди Бостон аст. Дар шабу рӯзи Истиқлоли Ватан ва эҳёи Наврӯзи Аҷам базмгоҳи даври муҷассамаи ин пири хирад сайргаҳи умум гашт. Сабзазори навхостаи диёр тифлону наврасон ва пиру барнои болидаруҳу некманишро даври ҳам оварда буд. Навои мурғони ҳаво ва боду ҳавои ҷонфизо ҳамовои насли замон гашт. Ин макон тавлиди Наврӯзи Оламафрӯз ва некрӯзии насли хушрӯзгор аст. Лолаҳои хушранг, сияҳгӯшу бобунаву бойчечак ва бунафшаву қоқуву пудина зиннати хоси ин диёр аст. Оби ҷонфизо аз дили замину чашми чашмаҳо фаввора задаву бо ҷӯшу хурӯш оламро гулистон месозад.

Истиқлол, ҳафт чашми чашма ва Наврӯзгоҳи хос
Ҳар нафаре, ки ба мавзеъҳои дилнишини саҳро ва боғоту киштзорону куҳсори инҷо ташриф меорад, аз табиати рангину ҳавои дилнишини он баҳра мебарад. Аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон эълон гардидани «Соли рушди устувор дар соҳаи об - 2018-2028» ва «Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ» ва ободу зебо гардонидани мавзеъҳои дилнишини диёр имконе фароҳам меорад, то сарзамини аҷдодии мо хуррамзамини воқеӣ бошад. Обу хоки ҳосилбахшу ҳафт чашмаи руҳафзои ҳафтчашмаву бақо, Истиқлоли пойдор ва фаровонии бешумор рӯзу рӯзгори халқро беҳбуду осоиш мебахшад. Лолазорони ин макон ҳар яке наврӯзгоҳи хосанду гунаҳои сурху шукуфон ва чеҳраи хандони кӯдакону пирони дарёдилаш аз ниҳоди поку беғаш гувоҳӣ медиҳад.
Ҷаҳду талоши Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва раиси кордони ноҳияи Файзобод Миралӣ Раҷабзода хотири он аст, то ин мазраи поки хоки Ватан доимо ободу зебо бошаду сайргоҳи меҳмонону сайёҳон.

Меҳроб МУҲАММАД

Хонданд 273

Хуросон аст инҷо!

Март 10, 2018
Хонданд: 334

Ноҳияи Хуросон соли 1936 ва аз нав 28-уми апрели соли 1983 бо номи ноҳияи Ильич ташкил шуда, аз 12-уми марти соли 1992 номи ноҳияи Ғозималикро гирифта буд. Бо Қарори Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 12-уми феврали соли 2004, №503 номи ноҳияи Ғозималик ба ноҳияи Хуросон тағйир дода шуд.

Масоҳати ноҳия 896,1 километри мураббаъро ташкил медиҳад. Марказаш шаҳраки Обикиик буда, аз шаҳри Душанбе дар масофаи 45 км ва аз шаҳри Бохтар дар масофаи 40 км ҷойгир аст. Ноҳия дар қисми шимолии қаторкуҳҳои Ғозималик ҷойгир буда, аз тарафи шарқ бо ноҳияҳои Ёвон ва ба номи А. Ҷомӣ, аз тарафи ҷануб бо ноҳияҳои Бохтар ва Дустӣ, аз ҷониби шимол бо ноҳияи ба номи Рӯдакӣ ҳамсарҳад мебошад.
Аҳолии ноҳия 110300 нафар аст, ки аз он 54928 нафар мардҳо ва 55372 нафар занон мебошанд. Тоҷикон 84379 нафар, ӯзбекҳо 25868 нафар ва дигар миллатҳо 53 нафарро ташкил медиҳанд. Ба 1-уми январи соли 2018 номгӯи ҷамоатҳои шаҳрак ва деҳоти ноҳия чунин аст: Ҷамоати шаҳраки Обикиик (8668 нафар), Ҷамоати Фахробод (13313 нафар), Ҷамоати Ғаллаобод (21358 нафар), Ҷамоати Ҳилолӣ (19303 нафар), Ҷамоати С. Айнӣ (28342 нафар), Ҷамоати Қизилқалъа (19306 нафар).
Масъалаҳои мустаҳкам намудани пояҳои ахлоқии ҷомеа, ташаккули афкори эҷодию созандаи мардум ва гиромидошти арзишҳои фарҳанги милливу умумибашарӣ дар ноҳия зери дастгирии пайвастаи Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия қарор дошта, дар ноҳия 1 кохи фарҳангӣ, 4 хонаи фарҳанги деҳотӣ, 1 китобхонаи марказии ноҳиявӣ, 16 китобхонаи деҳотӣ, 1 китобхонаи бачагона, 1 осорхонаи таърихӣ-кишваршиносӣ, 1 боғи фарҳангӣ-фароғатӣ, 1 мактаби санъати бачагона ва ансамбли тарона ва рақси «Ғозималик» ба аҳолии ноҳия хизмати маънавию фарҳангӣ мерасонанд. Дар соли 2017 аз ҷониби кормандони китобхонаҳои оммавӣ 287 чорабиниҳо, аз ҷониби кормандони хонаҳои фарҳангӣ 398 чорабинӣ, мактаби мусиқӣ - 15 адад, осорхона - 11 адад ва дар маҷмуъ 711 чорабиниҳо гузаронида шудаанд.
Маркази ноҳия тамоми фасли сол тозаву озода буда, биноҳои хуштарҳи ҳозиразамон қомат афрохтаанд, ки бешак ба ҳусни кӯчаҳо ҳусни дигар зам мекунанд. Яке аз биноҳои замонавии зебо меҳмонхонаи “Рамзи Хуросон” аст, ки метавонад бо тамоми шароит ба меҳмонону сайёҳон хизмат расонад. Ҳамзамон, тарҳи хушсимои бинои “Кохи Хуросон” низ лоиқи таҳсин аст.
Ҳунар ва ҳунармандӣ маҳсули хираду дасти инсон буда, муаррифгари миллат, таъриху фарҳанг, табиату зебоипарастиҳо ва шинохти кишвар аст. “Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” эълон гардидидани соли 2018 агар аз як тараф ба раванди тадриҷан беҳтар намудани сатҳи зиндагии аҳолии кишвар, махсусан сатҳи зиндагии ҳунармандони мардумӣ таъсири бузург расонад, аз тарафи дигар дар баланд бардоштани ифтихори миллӣ ва ҳисси ватандӯстию ватандорӣ, инчунин эҳсоси эҳтиром ба ҳунарҳои мардумӣ нақши муассир мегузорад. Аз ин хотир, 28-уми январи соли равон дар боғи фарҳангӣ ва истироҳатии ноҳияи Хуросон ҷашни Сада бо шукуҳу шаҳомати хоса баргузор гардид. Дар ҷашни Сада ҳамаи ҷамоатҳои шаҳраку деҳот, корхонаву муассисаҳо, хоҷагиҳо, кормандони соҳаи тандурустӣ, фарҳанг, маориф, муассисаҳои таҳсилоти умумӣ ва томактабӣ фаъолона ширкат варзиданд. Онҳо ҳунарҳои мардумии худ, аз қабили зочабофӣ, гулдӯзивӣ чакандӯзӣ, рағҷабофӣ, шерозбофӣ, кулолгарӣ, қаламзанӣ, тоқидӯзӣ, ҷуроббофӣ, дуредгарӣ, устогӣ дар чӯб, косаву табақтарошӣ, оҳангарон бошанд, тешаву табар, дос, бел, афзору асбоби асп, зини асп ва ғайраҳоро ба маърази намоиш гузоштанд. Намоиши маҳсулоти дӯзандагӣ, зардӯзӣ, бофандагӣ, кандакориву оҳангарӣ нишонаи он аст, ки мардуми ноҳия аз ҳунарҳои қадимаи мардумӣ бархӯрдоранд.
Инчунин, миёнаҳои моҳи феврали соли равон бахшида ба “Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” эълон гардидани соли 2018 дар ҷамоати деҳоти ба номи Садриддин Айнии ноҳияи Хуросон аз ҷониби соҳибкор Ҷамшед Асадуллоев бо дастгирии Кумитаи кор бо занон ва оилаи назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон сехи қуроқдӯзӣ, сӯзанидӯзӣ, либосҳои миллӣ ва дӯхтани либосҳои мактабӣ ба истифода дода шуд. Дар саҳни сехи номбурда маҳсули дастони занону бонувони ҳунарманди ноҳия ба маърази тамошо гузошта шуда, меҳмонону иштирокдорони чорабинӣ аз намоишгоҳ дидан карданд. Дар чорабинӣ узви Кумитаи иҷроияи вилоятӣ ва ноҳиявии ҲХДТ, раиси ноҳияи Хуросон Сафарзода Раҳматулло Хайрулло, раиси Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳия Саидзода Раҳмон Азим ва дигар шахсони расмӣ иштирок ва суханронӣ намуданд.
Тибқи дастуру ҳидоятҳои Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон, имрӯз занону духтарон дар саросари кишвар ба эҳёи ҳунарҳои миллӣ рӯ овардаанд. Аз ҷумла, дар ноҳияи Хуросон ба масъалаи эҳё ва рушди ҳунарҳои миллӣ, адрасу атласбофӣ, дӯзандагию сӯзанидӯзӣ ва кашидадӯзӣ эътибори хоса зоҳир мегардад. Исмоилова Саидбегим дар ноҳия ҳамчун чевари гулдӯз ва тарроҳи либосҳои миллӣ шинохта шуда, дар ҳамаи озмунҳо ва чорабиниҳои фарҳангӣ иштироки фаъолона мекунад. Либосҳои тайёрнамудаи ин зани ҳунармандро имрӯзҳо дар тани гулдухтарони зебои тоҷик мебинем ва офаринҳо мегӯем. Ҳамин заҳматҳои ӯ буд, ки аз тарафи Кумитаи кор бо занон ва оила соли 2016 ба Исмоилова Саидбегим гранти молиявӣ супориданд. Аз ин маблағҳо истифода бурда, ӯ ба духтарони ноҳия бофтани адрасро момӯзад.
Инчунин, миёни аҳолии ноҳия устоҳои мумтозе ҳастанд, ки маҳсулоти ниёзи мардумро бо сифати хубу нархи дастрас муҳайё месозанд. Солиев Тоҳир дар байни мардум ҳамчун челонгар шинохта шудааст. Ҳунари Тоҳир кор бо оҳан аст, ки аз ин маснуот барои ниёзи мардум маҳсулот меофарад, аз қабили дар, панҷара ва ғайра. Абдуллоев Амиралӣ бошад, ҳунари чӯбтарошӣ дошта, байни мардум ҳамчун устои коркарди чӯб шинохта шудааст. Ӯ аз маснуоти чӯбӣ бозичаҳо, кат, мизу курсиҳои замонавӣ, болопӯши хона, муҳраҳои шоҳмот, маҳсулоти ниёзи мардум месозад ва эҷод мекунад. Эмомназаров Салоҳиддин низ дар байни мардум ҳамчун устои чӯбтарош шинохта шудааст. Ҳамин ҳунари ӯ буд, ки соли 2009 аз ҷониби ширкати хориҷии «Кент»-и Ҷумҳурии Олмон ӯро ба шаҳри Кемеровои Федератсияи Русия барои таҷрибаомӯзӣ равон карданд. Салоҳиддин баъди бозгашт ҳунари чӯбтароширо бо усулҳои ҷадид сайқал дода, ба шогирдонаш меомӯзонад. Толибов Файзалӣ бошад, дар ноҳия ҳамчун устои ҳунарманди созҳои миллӣ шинохта шудааст. Ӯ ин ҳунарашро аз устодаш Ӯсто Наим Додоҷонов аз ҷавонӣ омӯхта, чандин сол боз ба тайёр намудани асбобҳои миллӣ, аз қабили дутор, тор, думбра, ғиҷҷак ва дигар асбобҳои халқӣ машғул аст.
Номбар кардани кулли ҳунармандони ноҳияи Хуросон инҷо имкон надорад. Танҳо ҳаминро метавон илова намуд, ки онҳо воқеан сарсупурдаи касби хешанд ва то ҷое, ки метавонанд, дар рушди ноҳия саҳм мегузоранду офарин мешунаванд. Раиси ноҳия Сафарзода Раҳматулло ҳам дар як табрикоти худ ба муносибати ҷашни Рӯзи Меҳргон гуфта буд: «Мо бо майлу иродаи мардум роҳи ташаккули ҷомеаи демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявиро пеш гирифтаем, ки дар чунин ҷомеа ҳуқуқ ва озодиҳои ҳар шаҳрванд, сарфи назар аз мансубияти миллӣ, динӣ, сиёсӣ ва иҷтимоӣ таъмину танзим мешавад. Барои расидан ба ин ҳадаф мо худшиносии шаҳрвандиеро вусъат мебахшем, ки ба арзишҳои миллии худамон, ҳифзу гиромидошти анъанаву суннатҳои миллӣ, арзишҳои фарҳангии деринаи миллат ва дастовардҳои тамаддуни башарӣ асос ёфта бошад».
Хулоса ин аст, ки бо ин ҳама дороиҳои ҳунарӣ, мардуми сарбаланди ноҳияи Хуросон имкон доранд меҳмонону сайёҳонро ба таври шоиста пешвоз бигиранд ва дилпурона бигӯянд:
- Хуросон аст инҷо!

«САМАК»

Хонданд 334

Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!

Март 10, 2018
Хонданд: 283

 

Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!

Бар дидаву дил марҳабо!
Эй навҷавонони диёр
Бар мулки Хатлон марҳабо!
Як сайр ба Ҷомӣ, марҳабо!
Бар сайди моҳӣ ту биё!
Азму талош бинмо, ту, ҷон,
Бар Хоҷамастон марҳабо!
Оби шифо дар мулки мо,
Бар обшорон марҳабо!
Сайру саёҳат ту биё,
Бар куҳсорон, марҳабо!
Адрасу атлас тан намо,
Садранг чакан дар бар намо,
Чун сарв қад боло намо.
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Бар мулки Ҷомӣ, марҳабо!
Лимую зардолуи мо,
Хурмою шафтолуи мо
Бошад ба сад дарде даво,
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Мардони деҳ мардони кор,
Дар ин диёр доим баҳор,
Гулдухтаронаш гулбасар,
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Зебо диёр аст ин Ватан,
Аҳли зиё аст ин Ватан,
Куҳандиёр аст ин Ватан,
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Бошад шуморо роҳнамо
Мавлои Ҷомӣ доимо.
Бошад «Баҳористон»-и ӯ
Гулчини пур аз ҳулбӯ.
Бар мулки ирфон ту биё,
Эй ҷони ҷонон, ту биё.
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!
Бар мулки Ҷомӣ марҳабо!

Ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ (собиқ ноҳияи Куйбишев ва Хоҷамастон)-и вилояти Хатлони Ҷумҳури Тоҷикистон 29-уми августи соли 1930 ташкил ёфтааст. Ноҳия то соли 2004 бо номи Хоҷамастон арзи вуҷуд дошта, бо пешниҳоди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз 30-юми декабри соли 2002 ва бо Қарори маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 12-уми феврали соли 2004 оид ба тағйири номи ноҳияи Хоҷамастон, ба номи ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ тағйири ном намудааст. Бо номи мутафаккири бузурги миллат номгузорӣ шудани ноҳия - ин арҷгузорӣ ба бузургони миллат буда, ҷавобгӯи тақозои сиёсати давлати соҳибистиқлоли Ҷумҳурии Тоҷикистон, ифодагари таъриху фарҳанги миллии мамлакат мебошад.
Ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ яке аз ноҳияҳои шимоли вилояти Хатлони Ҷумҳурии Тоҷикистон ба шумор рафта, бо ноҳияҳои Хуросон, Ёвон, Сарбанд ва Бохтар ҳамсарҳад мебошад.
Масоҳати умумии ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ 59,6 километри квадратиро ташкил дода, дар он зиёда аз 166 ҳазор нафар аҳолӣ зиндагӣ мекунанд. Ҳудуди маъмурии ноҳия аз як шаҳрак, 7 деҳот ва 77 деҳа иборат аст. Маркази маъмурии ноҳия шаҳраки Абдураҳмони Ҷомӣ буда, аз шаҳри Бохтар - маркази вилояти Хатлон дар масофаи 35 км ва аз шаҳри Душанбе - пойтахти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар масофаи 85 км ҷойгир мебошад.
Ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ ноҳияи аграрӣ ба шумор рафта, соҳаи мазкур дар баланд гаштани иқтисодиёти ноҳия мавқеи асосӣ дорад. Меҳнаткашони соҳаи кишоварзии ноҳия асосан ба парвариши пахта, ғалла, сабзавоту полезиҳо, боғу токпарварӣ, парвариши пилла, чорводорӣ ва моҳипарварӣ машғуланд. Масоҳати боғдорӣ 1088 гектарро ташкил намуда, хоҷагии моҳипарварӣ 843 гектарро дар бар мегирад.
Дар ноҳия 76 муассисаи таълимию тарбиявӣ, 6 муассисаи томактабӣ, 3 беморхонаи марказӣ, 1 дармонгоҳи марказӣ, 5 беморхона минтақавӣ, 50 бунгоҳи саломатӣ, 32 муассисаи фарҳангӣ фаъолият менамоянд.
Ҳунарҳои мардумӣ дар ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ рушд ёфта, аксарияти оилаҳо дар эҳё намудани ин ҷузъи фарҳангӣ саҳмгузоранд. Дар ноҳия коргоҳҳои қолинбофӣ, адрасбофӣ, дӯзандагӣ амал намуда, аксарияти оилаҳо ба чакандӯзӣ, қуроқдӯзӣ, намадбофӣ, ҷуроббофӣ, чӯбтарошӣ, кандакорӣ, оҳангарӣ, сӯзанидӯзӣ, заргарӣ ва зардӯзӣ машғуланд.
Роҳбарияти ноҳия ҳамеша аз пайи амалисозии дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буда, тамоми имкониятҳои мавҷударо истифода мебаранд, то ин гӯшаи зебоманзараи диёр боз ҳам ободтар шаваду овозааш берун аз ноҳия равад. Масалан, рӯзи 27-уми январи соли 2018 дар ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ конференсияи вилоятӣ дар мавзуи «Ҳунарҳои мардумӣ - рукни муҳимтарини фарҳанги миллӣ» бо иштироки ҷавонони шаҳру ноҳияҳои минтақаи Бохтар бахшида ба «Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ» баргузор гардид. Дар доираи он чорабинӣ бахшида ба ҷашни Сада баргузор гардида, фурӯши ниҳолҳо, намоиши дастурхони идона ва ҳунарҳои мардумӣ бо баргузориҳои чорабиниҳои хоси Сада гузаронида шуд. Инчунин, охирҳои моҳи феврали соли равон ҳамоиш таҳти унвони “Паёми Пешвои миллат - барномаи амал дар самти рушди фарҳанги миллӣ” бахшида ба “Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” эълон гардидани соли 2018 бо иштироки ҷамоатҳои шаҳраку деҳоти ноҳия баргузор гардид. Дар доираи ин чорабинӣ барномаи маърифатӣ - фарҳангӣ, ҳамоиш ва фурӯши ҳосили ҳунарҳои мардумӣ зери шиори “Ҳунар - чашмаи илҳом ва давлати поянда”, аз қабили ҳунарҳои мардумии “Нонпазӣ”, “Қаннодӣ”, “Гулпарварӣ”, “Сабадбофӣ”, “Зардӯзӣ”, “Қӯроқдӯзӣ”, “Адрасбофӣ”, “Қолинбофӣ”, “Тарроҳӣ”, “Попурдӯзӣ”, “Кандакорӣ”, “Чӯбтарошӣ”, “Гулдӯзӣ”, “Заргарӣ”, “Ресандагӣ”, “Наққошӣ”, “Муҳрабофӣ”, “Шерозбофӣ”, “Оҳангарӣ”, “Кулолгарӣ”, “Рассомӣ” пешкаши сокинон гардонида шуд. Ҳамчунин, конференсияи илмӣ-назариявӣ таҳти унвони “Паёми Пешвои миллат - барномаи амал дар самти рушди фарҳанги миллӣ” аз тарафи шуъбаи маориф, ЛКТ-и ноҳия, коллеҷи омӯзгорӣ ва бахши фарҳангӣ ноҳия омода карда шудаву баргузор гардид.
Ин ҳама гувоҳӣ аз он медиҳанд, ки мардуми сарбаланди ноҳияи Абдураҳмонӣ Ҷомӣ аз азал ҳунарманд, фарҳангиву санъатдӯст буда, ҳамеша барои пазироии меҳмонону сайёҳон омодаанд.

Хонданд 283

Хабари-рӯз

Календар

« Октябрь 2018 »
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Минбари сардабир

  • симКАРта

    Дар ҳафтае, ки гузашт, дар шабакаҳои иҷтимоӣ ин калима аз…

Назарҳо

Яндекс.Метрика

 

Яндекс.Метрика

 

© «Фараж», 2011-2018. Истифодаи маводи сайти мазкур танҳо бо иҷозати хаттии идора мумкин аст.

Нишонии идора: шаҳри Душанбе, хиёбони Саъдии Шерозӣ, 16, ошёнаи 8.
Сайт бо кӯмаки моддии Free Press Unlimited сохта шудааст.